گردد به بيان معنى اهتداء كه آن عبارتست از ولايت .
نتيجه جواب اينست كه بين دو آيه ناسازگارى نخواهد بود ، زيرا در آيه اوّل شرط ايمان عمل صالح است ، و عمل صالح ، صالح نشود مگر وقتى از ائمّه گرفته شده باشد ، بنا بر اين اهتداء اجمالا در آيه اوّل ذكر شده ، و در آيه دوّم تفصيلا ، و چون ايمان درجات و مراحلى دارد ، ممكن است منظور از ايمان در يكى از دو آيه ، يك مرحله آن باشد و در آيه ديگر مرحله ديگر آن .
و يدفعون عهد رسول اللَّه
يعنى حكومت امير المؤمنين عليه السّلام و جانشينى آن حضرت ،
انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ
همچنان كه پس از رحلت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بارها مردن وصيت آن حضرت از دين خدا برگشتند و با گوساله و سامرى بيعت كردند
فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ
يعنى جانت را بافسوس بر گمراهى آنان و اصرارشان بر تكذيب تو ، از دست مده و بعد از اين جمله ميفرمايد
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ
يعنى خداوند كيفر آنان را خواهد داد .
فلا تأس از آيه ديگريست در سورهء مائده كه تمام آيه اينست ( اى اهل كتاب شما ارزشى نداريد ( و پايه دين شما بر چيزى استوار نخواهد بود ) تا آنكه بدستور تورات و انجيل و قرآنى كه بشما از جانب خدا فرستاده شده قيام كنيد و همانا قرآنى كه بشما مسلمين نازل شده ( بجاى آنكه به او ايمان آرند ) بر كفر و سركشى بسيارى از آنان خواهد افزود و در اين صورت ( زيان كفرشان بر آنهاست ) تو اى پيغمبر بر حال گروه كافران نبايد تأسف خورى ) در قرآن
فَلا تَأْسَ
، ولى در متن و لا تأس است و اين تغيير يا از نويسنده كتاب بوده يا از خود حضرت چون اوّل آيه را ذكر نفرموده فقط جمله آخر آن را ذكر نموده ، و فاء هم از كلام ساقط شده ، و واو حرف عطف است كه اين جمله را به آيه قبل عطف نموده ، عياشى در ذيل اين آيه شريفه در جمله
وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ
- و آنچه