ساقط است ؛ پس هيچ يك از آنها ، مستحق ديه نمىباشند ؛ چه جانى راضى باشد يا نه . و اگر بگويد : « تا يك ماه يا تا يك سال بخشيدم » قصاص ساقط نمىشود و او بعد از آن حق قصاص دارد . و اگر بگويد : « نصف تو را يا پاى تو را بخشيدم » چنانچه كنايه از عفو از نفس باشد صحيح است و قصاص ساقط مىشود و گرنه در سقوط آن اشكال بلكه منع است . و اگر بگويد : « جميع اعضاى تو را بخشيدم مگر مثلًا پايت را » قطع پا براى او جايز نمىباشد و اين اسقاط صحيح نيست .
دهم : اگر بگويد : « عفو مىكنم به شرط ديه » و جانى به آن راضى شود ،
ديهء مقتول واجب مىباشد ، نه ديهء قاتل .