اجرا نمىشود ، بلكه هر دو توبه داده مىشوند و گرنه به قتل مىرسند .
مسأله 5 - اگر ارتداد از مرتد ملّى تكرار شود بعضى گفتهاند كه در مرتبهء سوم كشته مىشود . و بعضى گفتهاند كه در مرتبهء چهارم كشته مىشود و اين احوط ( وجوبى ) است .
مسأله 6 - اگر مرتد ملّى بعد از ارتداد و قبل از توبه دادنش ديوانه شود كشته نمىشود .
و اگر بعد از توبه دادنش و خوددارى او از توبه كه قتلش را مباح مىكند ، ديوانگى عارض شود ، كشته مىشود ، چنان كه مرتد فطرى در صورتى كه ديوانگى بعد از ارتدادش بر او عارض شود ، كشته مىشود .
مسأله 7 - اگر مرتد ملّى توبه كند ، پس كسى كه معتقد است او بر ارتدادش باقى مانده است او را بكشد ، بعضى گفتهاند كه بايد قصاص شود ، ولى اقوى عدم قصاص است ؛ البته ديه در مالش بر او مىباشد .
مسأله 8 - اگر مرتد ، مسلمانى را عمداً بكشد ، ولىّ او حق دارد به عنوان قود او را بكشد و اين بر قتل او به جهت ارتداد ، مقدم است . و اگر ولىّ عفو نمايد يا با مالى مصالحه كند به سبب ارتداد به قتل مىرسد .
مسأله 9 - ارتداد ، با شهادت دو عادل و با اقرار ثابت مىشود ؛ و احوط ( وجوبى ) دو مرتبه اقرار او مىباشد . و با شهادت زنها - جداگانه باشند يا با ضميمه - ثابت نمىشود .
وطى بهيمه و ميت
مسأله 1 - در وطى بهيمه تعزير است ؛ و اين منوط به نظر حاكم است . و در آن ، بلوغ و عقل و اختيار و عدم شبهه - در صورتى كه شبهه ممكن باشد - شرط است . پس بر بچه تعزير نيست و اگر مميّزى باشد كه تأديب در او اثر مىگذارد حاكم طبق آنچه كه صلاح مىبيند او را ادب مىكند . و بر ديوانه و لو ادوارى باشد در صورتى كه در دور ديوانگىاش انجام دهد ، و بر مكره و به كسى كه امر بر او مشتبه شده - در صورتى كه اشتباه در حكم يا موضوع در حق او ممكن باشد - تعزيرى نيست .
مسأله 2 - اين وطى ، با شهادت دو عادل ثابت مىشود ، ولى به شهادت زنها - نه