مسأله 8 - اگر به قدر نصاب را در داخل حرز ببلعد ، پس اگر در جوف او ، مستهلك شود مانند طعام ، قطع نمىشود . و اگر مستهلك نشود ليكن بيرون آوردن آن متعذر باشد ، نه قطعى هست و نه سرقتى ، و اگر بيرون آوردن آن از جوف او متعذر نباشد - و لو با نظر به عادت او - پس خارج شود در حالى كه آن در جوف او مىباشد ، پس در قطع و عدم آن دو وجه است كه اشبه آنها قطع مىباشد ، در صورتى كه اين چنين بلعيدن به خاطر دزدى باشد ، و گرنه قطعى نيست .
فصل ششم : در حدّ محارب
مسأله 1 - محارب كسى است كه شمشيرش را برهنه مىكند يا آن را تجهيز مىنمايد تا مردم را بترساند و مىخواهد در زمين افساد نمايد ؛ خواه در خشكى باشد يا در دريا ، در شهر باشد يا در غير آن ، شب باشد يا روز . و در صورت تحقق آنچه كه ذكر شد ، شرط نيست كه از اهل ريبه ( افراد مشكوك و متهم ) باشد ، و مرد و زن در آن مساوى است . و در ثبوت آن بر كسى كه با قصد مذكور ، سلاحش را بكشد در حالى كه شخص ضعيفى است كه از ترساندنش ، براى احدى ترس تحقق پيدا نمىكند ، اشكال ، بلكه منع است . البته اگر ضعيف باشد ، ولى نه به حدّى كه ترس از ترساندن او متحقق نشود ، بلكه در بعضى از احيان و اشخاص تحقق پيدا مىكند ، ظاهر آن است كه داخل در آن مىباشد .
مسأله 2 - اين حكم براى « طليع » ثابت نيست ؛ و « طليع » آن كسى است كه مراقب قافلهها و مانند آنها است تا به رفقايش از قطاع الطريق ، خبر بدهد . و همچنين اين حكم براى « ردء » ثابت نيست ؛ و « ردء » كسى است كه براى نگهدارى اموال ، معاونت و كمك مىنمايد . و همچنين اين حكم براى كسى كه شمشيرش را بكشد يا سلاحش را مجهّز نمايد تا محارب را بترساند و فساد او را دفع كند يا كسى را كه به او قصد سوء نموده ، دفع كند و مانند اينها از آنچه كه قطع فساد است - نه افساد - ثابت نمىباشد . و همچنين براى صغير و ديوانه و همچنين براى بازىكننده ثابت نيست .
مسأله 3 - اگر بدون سلاح بر ديگرى حمله كند تا مال او را بگيرد يا او را به قتل برساند ، دفاع ، جايز بلكه در دومى واجب است و لو اينكه به قتل او منجرّ شود ، ليكن حكم