كتاب قضا
و آن حكم نمودن بين مردم است جهت رفع تنازع بين آنان ، با شرايطى كه مىآيد . و منصب قضاوت از مناصب جليلهاى است كه از طرف خداى متعال ، براى پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم و از طرف او براى ائمهء معصومين عليهم السلام و از طرف آنان براى فقيه جامع شرايطى كه شرايطش مىآيد ثابت است . و مخفى نماند كه قضاوت شأن بزرگى دارد و تحقيقاً وارد شده است كه : « قاضى به درستى در پرتگاه جهنم قرار دارد » . و از امير المؤمنين عليه السلام است كه فرمود :
« اى شريح در جايگاهى نشستهاى كه فقط پيغمبر يا وصى پيغمبر يا شقى در آنجا مىنشيند » . و از امام صادق عليه السلام است كه : « از حكومت بترسيد زيرا حكومت فقط براى امامى است كه عالم به قضاوت و در ميان مسلمين عدالتگستر است ، براى پيغمبر يا وصى پيغمبر است » . و در روايتى است كه : « كسى كه در دو درهم به غير آنچه كه خداى عزّ و جلّ نازل فرموده حكم نمايد تحقيقاً كافر شده است » . و در روايت ديگرى است كه :
« زبان قاضى بين دو شعله از آتش است تا اينكه بين مردم قضاوت كند پس يا در بهشت است و يا در آتش » . و از امام صادق عليه السلام است كه فرمود : « قاضىها چهار قسم مىباشند سه قسم آنها در آتش و يك قسم در بهشت مىباشد : مردى كه به ظلم قضاوت مىكند و حال آنكه مىداند ، اين مرد در آتش است و مردى كه به ظلم قضاوت مىكند و حال آنكه نمىداند پس اين مرد در آتش است و مردى كه به حق قضاوت مىكند و حال آنكه نمىداند پس اين مرد در آتش است و مردى كه به حق قضاوت مىكند و حال آنكه مىداند پس اين مرد در بهشت است » . و اگر قضاوت بر فتوا توقف داشته باشد ، خطر فتوا