مسأله 1 - حبوه به بزرگترين پسرها اختصاص دارد ، به اين صورت كه پسرى از او بزرگتر نباشد . و اگر پسر بزرگتر متعدد باشد ، به اينكه دو پسر در يك سن باشند و پسرى از آنها بزرگتر نباشد حبوه بين آن دو به طور مساوى تقسيم مىشود . و همچنين است اگر بيشتر از دو نفر باشند . و اگر پسر يكى باشد ( و پسر ديگرى با او نباشد ) حبوه مال او است . و همچنين است اگر با او دخترى باشد ؛ اگر چه از او بزرگتر باشد .
مسأله 2 - در لباسها بين اينكه پوشيده شده باشد يا جهت پوشيدن خياطى شده باشد ؛ اگر چه آن را نپوشيده باشد و بين اينكه يكى باشد يا متعدد فرقى نيست ، چنان كه در يكى بودن و متعدد بودن مصحف و انگشتر و شمشير اگر مستعمل باشد يا جهت استفاده آماده شده باشد فرقى نيست .
مسأله 3 - اسلحه - به جز شمشير - و رحل و راحله بنابر اقوى از حبوه نمىباشد ؛ و احتياط در آنها به مصالحه نمودن ، جداً مطلوب است .
مسأله 4 - اگر حبوه يا قسمتى از آن در تركه نباشد قيمت آن داده نمىشود .
مسأله 5 - معتبر نيست كه حبوه قسمتى از تركه باشد ، پس اگر تركهء او منحصر به حبوه باشد بنابر اقوى به فرزند بزرگتر داده مىشود و احتياط خوب است .
مسأله 6 - بلوغ پسر ( بزرگتر ) معتبر نيست و ( همچنين ) بنابر اقوى به طور زنده به دنيا آمدن بچه در وقت مردن پدر اعتبار ندارد ؛ پس حبوه براى او كنار گذاشته مىشود همانطور كه سهم او از ارث كنار گذاشته مىشود . بنا بر اين ، اگر بعد از مردن پدر ، به طور زنده به دنيا آمد حبوه به او داده مىشود . و اگر حمل ، دختر باشد و يا اينكه پسر باشد ولى قبل از به دنيا آمدن بميرد ظاهر آن است كه حبوه مال بزرگترين فرزند پسر موجود است ( كه بعد از اين حمل به دنيا مىآيد ) .
مسأله 7 - بنابر اقوى ، عاقل و رشيد بودن پسر ( بزرگتر ) ، شرط نيست . و در اشتراط اينكه او مخالف و از بقيهء فرقههاى مسلمين نباشد ، تأمل است ؛ اگر چه در صورت عدم اعتقاد به حبوه بعيد نيست كه ملزم به اعتقاد خودش شود .
تحرير الوسيله ( فارسى ) — صفحة 408
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٠٨