تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المقنع في الغيبة ( امامت و غيبت از ديدگاه علم كلام ) ( فارسى ) — صفحة 36

مساهمون:

ص٣٦

انحصار امام عليه السّلام ، در امام غائب

وقتى كه به خاطر عدم وجود صفتى كه به حكم عقل براى امام لازم است ، امامت همهء كسانى كه خود مدعى امامت هستند يا در اين زمان ، ديگران آنان را بعنوان امام خويش اختيار كرده‌اند باطل شد و نيز بر قول كسانى كه وجود همين صفت را براى غير امام مورد قبول ما ( حضرت حجة بن الحسن العسكرى عليهما السّلام ) قائل شده‌اند بخاطر نادرستى و منقرض شدن معتقدين به آن ، خط بطلان كشيده شد ؛ ديگر راهى جز پذيرش مرام ما در اين مورد باقى نمىماند و بناچار بايد به صحت آن حكم كرد و گرنه لازم مىآيد كه هيچ‌يك از مذاهب اين امت ، بر حق نباشند ، و همهء اقوال و عقايد خارج از حيطهء حق باشد . * * *