او چيزى درست نمىدانيم چون در اين دفتر از پلوتارخوس و سكتوس امپريكوس و ساتورينوس سخنانى مىآورد پس بايستى نزديك به پايان سدهء دوم ميزيسته باشد . برخى او را از روزگار انكساندروس و برخى از روزگار كنستانتين مىدانند . اين دفتر را زندگىنامهء فيلسوفان يا تاريخ فيلسوفان يا زندگىنامهء سوفيستوسها مىنامند . از خود اين دفتر ( 3 : 47 ، 29 ) چنين برمىآيد كه او آن را براى بانويى گويا آريا « 22 » يا يوليا « 23 » شهبانوى سوروس « 24 » ساخته است . خود او به بررسى فلسفه به ويژه انديشهء افلاطونى مىپرداخته است . چون از انديشهء اپيكوروس بيشتر ياد كرده است شايد از همين گروه به شمار مىآيد . اين دفتر سرچشمهء نخستين آگاهى ما از فيلسوفان يونانى است و براى بيشتر دفترهاى تاريخ فلسفهء نوين پايه و بنياد مىباشد .
برخى از ارزندهترين آنها خود ترجمهايست از آن يا گستردهايست از آن . داستانهاى بسيارى در آن هست دربارهء زندگى و رفتار فيلسوفان ، مگر اينكه در گزينش آنها چندان انديشهاى به كار برده نشده و برخى را هم درست نمىتوان دريافت ، از اين روست كه گفتهاند كه متن كنونى گزيدهء نادرستى است از نگارش نخستين آن .
برسلائوس « 25 » از سدهء 13 دفترى دربارهء زندگى و رفتار فيلسوفان نوشته و در آن بسيارى از داستانها و گفتهها آورده كه گويا از همين ديوگنس گرفته باشد ولى در نگارش كنونى دفتر ديوگنس نيست . از اين روست كه شنايدر « 26 » گفته است كه آن از نگارشى جز آنچه كه در دست ما است و رساتر از آن است گرفته شده است .
اين ترجمه از روى متن چاپ هوئبنر « 27 » چاپ لايبتسيك در
هامش
( 22 ) -Arria( 23 ) -Julia( 24 ) -Severus( 25 ) -Breslaes( 26 ) -Schneider( 27 ) -Huebner