ديكر از خصآئل پسنديدهء مولانا - أدام اللّه بسطته - آنك :
نفس و وجود خود را أحياها اللّه بالسّرور از أخذ مالهاء مملكت محفوظ و مصون داشته ، و دست بذان نكشيد ، و چشم بر آن نكماشته ، و به حقّ و غير حقّ در مال هيچ آفريدهء تصرّف نكرده . لا جرم چون خصآئل حميده ، و فضآئل پسنديده ، و سيرت عادله ، و پرهيزكارى و ترسكارى ، شعار و دثار « 1 » او بوده ، در هر وقت و زمانى ، كه مملكت از صاحب الأمر ، و خليفهء وقت ، به ديگرى منتقل شده ، مولانآء - مشار اليه - موقّر و محترم بوده ، و به هيچ وجه اختلال به حال او راه نيافته . و جون أصناف أمم ازو راضى شده ، و شاكر و خشنود بوده ، هيچ آفريدهء به رفع « 2 » او مشغول نشده ، لا جرم دولت او دائم و ثابت بوده ، بر خلاف سآئر وزرا ، كه چون ايشان را حادثهء و واقعهء افتاده ، و معزولى دست داده ، از هر كوشهء دشمنى ديكر به رفع و دفع او برخاسته .
بذين سيرت پسنديده ، مولانا أدام اللّه دولته در دلهآىء مردم محبوب بوده ، و بهر زبانى ممدوح « 3 » كشته ، و بذين خلال « 4 » جميله ، و خصائل حميده ؛ كه هيچ فردى از افراد مردم درينجهان ، برو سبقت نكرفته و پيش نشده ، نيكنامى و ذكر خير ذخيره و حاصل كرده ، و در آنجهان - بعون اللّه و مشيّته ، بعد از كذرانيدن عمرى خوش ، در عزّ دولت و رفعت ، و بلوغ غايت ، و حصول مراد و اميد - نيكوترين جزائى ، و بهترين پاداشتى ، و بزركترين ثوابى يافته ،
إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا
« 5 » ، زيرا كه مولانا أدام اللّه قدرته
هامش
( 1 ) . شعار : پوشش بيرون ، دثار : پوشش درون ، و تركيب اين دو ، كنايه از ظاهر و باطن ، و سرّ و اعلان ، و آشكار و نهان مىباشد .
( 2 ) . بركنارى و عزل از مقام وزارت .
( 3 ) . ستايششده .
( 4 ) . خللت الرّداء : ضممت طرفيه ، خلال در برداشتن را گويند ، و معمولا براى دارا بودن صفات نيكو استعمال مىشود .
( 5 ) . سوره كهف : آية 30 ، در نسخهء أصل و ديگر نسخهها اين آيه به خطا ( إنّ اللّه لا يضيع . . . ) ضبط