نفس و وجود خود را أحياها اللّه بالسّرور از أخذ مالهاء مملكت محفوظ و مصون داشته ، و دست بذان نكشيد ، و چشم بر آن نكماشته ، و به حقّ و غير حقّ در مال هيچ آفريدهء تصرّف نكرده . لا جرم چون خصآئل حميده ، و فضآئل پسنديده ، و سيرت عادله ، و پرهيزكارى و ترسكارى ، شعار و دثار « 1 » او بوده ، در هر وقت و زمانى ، كه مملكت از صاحب الأمر ، و خليفهء وقت ، به ديگرى منتقل شده ، مولانآء - مشار اليه - موقّر و محترم بوده ، و به هيچ وجه اختلال به حال او راه نيافته . و جون أصناف أمم ازو راضى شده ، و شاكر و خشنود بوده ، هيچ آفريدهء به رفع « 2 » او مشغول نشده ، لا جرم دولت او دائم و ثابت بوده ، بر خلاف سآئر وزرا ، كه چون ايشان را حادثهء و واقعهء افتاده ، و معزولى دست داده ، از هر كوشهء دشمنى ديكر به رفع و دفع او برخاسته . بذين سيرت پسنديده ، مولانا أدام اللّه دولته در دلهآىء مردم محبوب بوده ، و بهر زبانى ممدوح « 3 » كشته ، و بذين خلال « 4 » جميله ، و خصائل حميده ؛ كه هيچ فردى از افراد مردم درينجهان ، برو سبقت نكرفته و پيش نشده ، نيكنامى و ذكر خير ذخيره و حاصل كرده ، و در آنجهان - بعون اللّه و مشيّته ، بعد از كذرانيدن عمرى خوش ، در عزّ دولت و رفعت ، و بلوغ غايت ، و حصول مراد و اميد - نيكوترين جزائى ، و بهترين پاداشتى ، و بزركترين ثوابى يافته ، إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا « 5 » ، زيرا كه مولانا أدام اللّه قدرته