پس محمّد [ بن حنفيّة ابن على بن ] « 1 » أبى طالب پيوسته بمكّه ، و ابن عبّاس بطائف « 2 » ، و على بن الحسين ، و حسن بن حسن بمدينه [ بودند ] .
و جون حجّاج بن يوسف ، ابن الزبير را بمكّه محاصره كرد « 3 » ، بمحمّد [ بن ] حنفيّه ازو زحمتى « 4 » برسيد « 5 » ، و بذان شكايت كرد با عبد الملك بن مروان . پس عبد الملك بن مروان نامه نوشت [ به حجّاج بمكّه ] « 6 » ، از شكايتكردن محمّد بن حنفيه ازو .
هامش
المختار يعلمه حالهم ، فكتب الى المختار بذلك و طلب منه النجدة . . . . فوجّه أبا عبد اللّه الجدلى ، و ظبيان بن عمارة - و بعث معه لابن الحنفيّه أربعمائة ألف درهم - و أبا المعمّر و هانىء بن قيس ، و عمير بن طارق ، و يونس بن عمران . فوصل أبو عبد اللّه الجدلى الى ذات عرق ، فأقام بها فبلغوا مائة و خمسين رجلا ، فسار بهم حتى دخلوا المسجد الحرام و معهم الرايات ، ينادون : يا لثارات الحسين . حتى انتهوا الى زمزم ، و قد أعدّ ابن الزبير الحطب ليحرقهم ، فكسروا الباب و دخلوا على ابن الحنفيّه ) . همچنين نگاه كنيد به شرح اين واقعه به روايتى ديگر از ذهبى در « سير اعلام النبلاء : ج 4 / ص 117 » .
( 1 ) . در اصل و ديگر نسخهها : محمد أشعث ، كه خطاست .
( 2 ) . شهر طائف از شهرهاى مهم منطقه حجاز عربستان ، كه در 80 كيلومترى جنوب شرقى مكه واقع است .
( 3 ) . عبد الملك بن مروان در سال 71 هجرى مصعب بن الزبير ( برادر عبد اللّه بن الزبير و والى عراق از سوى او ) را در جنگ سختى كه در نزديكى ( نهر دجيل ) در منطقه ( دير جاثليق ) در شمال بغداد كنونى رخ داد شكست داد ، و او را به قتل رسانيد ، و بر عراق مسلط شد ، آنگاه در سال 73 هجرى حجّاج بن يوسف ثقفى را بهمراه چند هزار نفر از سربازان شام براى جنگ با عبد اللّه بن الزبير گسيل داشت . نگاه كنيد به : « تاريخ طبرى ، و الكامل فى التاريخ ، حوادث سالهاى 71 تا 73 هجرى » .
( 4 ) . زحمت : سختى و فشار .
( 5 ) . نگاه كنيد به : « بحار الانوار : ج 42 / ص 106 به نقل از التوحيد شيخ صدوق ، و ذهبى در سير اعلام النبلاء : ج 4 / 127 » به تفصيل در اين باره سخن گفته ، و متن نامه عبد الملك به حجّاج را آورده است .
( 6 ) . در اصل و ديگر نسخهها آمده است : ( نامه نوشته بمختار بكوفه ) كه نادرست است ، زيرا