و روايت كند ابو القسم ابراهيم بن على بن الحسن العلوىّ ، از پذرش على بن الحسن ، و او از عمّش « 1 » ابراهيم بن محمد خزرى ، كه او كفت ، كه :
« بمدينه جمعى از علويّه جمع شدند ، بر آنك به جهت معاش بديكر شهرها بروند « 2 » ، پس قصد ناحيت جبل كردند .
از بزرگان و مشهوران خزرى :
محمد بن على ، و أحمد بن عيسى - ملقّب بشيخ « 3 » - بن على بن حسين أصغر ، ابن على بن الحسين بن على بن أبى طالب عليهم السّلم ، و كوكبى كه آن حسين بن احمد « 4 » ست ، و ابن اعرابى ، كه محمد بن احمد اعرابى ابن محمد بن حسن « 5 » بن على بن عمر بن على بن الحسين بن على بن أبى طالبست ، و عقيقى « 6 » ، كه او حسن بن محمد بن
هامش
مفصلا بحث كرده ، و ديگرى أبو طاهر محمد بن على است كه در « عمدة الطالب ص 336 [ در چاپ ديگر ص 315 ] » ذكر كرده ، و بعضى از نوادههاى او را متعرض شده است ) .
( 1 ) . يعنى عم پدرش .
( 2 ) . يكى از علل عمده مهاجرت علويان از حجاز ، همانا تنگدستى و فشار زندگى بود ، زيرا در تمامى دوران خلافت بنى اميّه ، و دوره نخست خلافت عباسيان ، همواره علويان در فشار و سختى بودند ، و عوامل دولت تمامى منابع ارتزاق آنان را بسته بودند ، از اين رو بسيارى از آنان براى امرار معاش و گذران زندگى مجبور به هجرت گرديده ، تا در سرزمينهاى دوردست به صورت گمنام يا با نامهاى مستعار به كسب و زندگى بپردازند .
( 3 ) . لقب ( شيخ ) از آن احمد بايد باشد ، كه به ( عقيقى ) نيز مشهور بوده ، زيرا به گفته ابن عنبه « عمدة الطالب : ص 290 » عيسى مشهور و ملقّب به ( كوفى ) بوده است .
( 4 ) . او حسين بن أحمد بن اسماعيل بن محمّد بن اسماعيل الأرقط ، ابن محمّد بن على بن الحسين بن على أبى طالب عليهم السلام .
( 5 ) . در اصل : حسين كه ظاهرا خطاست .
( 6 ) . در حاشيه نسخهء آية اللّه شبيرى آمده است : ( در « عمدة الطالب آخر ص 309 » محمد پدر