ترّه ، و ديگر خضريّات : در وضيعهء اولى بيست و پنج درهم ، وضيعهء دؤم « 1 » پانزده درهم .
رطاب : - آن را به زبان قمى اسپس « 2 » كويند - بهر جريب در وضيعهء اولى سى درهم ، وضيعهء ثانيه پانزده درهم .
جريبى از جاروس « 3 » : در همه رساتيق قم چهارده درهم .
كنجيد ، و زيره ، و قرطم « 4 » : در همه رساتيق قم ، هر جريبى پانزده درهم .
شنبليده ، و كسن « 5 » ، و سبدز « 6 » : در همه رساتيق ، نه درهم و دانكى .
و بهر شش درخت فستق و زيتون درهمى ، و در هر سى و شش طاقات فستق و زيتون يك درهم .
و ما ياد كرديم ، كه مراد بطاقات از درخت ، درختهآئىاند كه ايشانرا شاخ نباشد .
و در هر حوض دوشاب ، در همه رساتيق قم دو درهم .
جاليزى كه آب آن نه از رودخانه باشد ، خراج آن دو دانك جاليزى بود كه آب از رودخانه خورد .
هامش
( 1 ) . در نسخه چاپى : ثانيه .
( 2 ) . در « فرهنگ پهلوى : ص 48 » آمده است : اسپست :asp - astيونجه . و در برهان قاطع آمده است : اسپست : و آن علفى است كه بتركى يونجه خوانند ، و به عربى فصفصه .
( 3 ) . جاورس : معرب گاورس ، نوعى از غلّات .
( 4 ) . قرطم : ( به كسر قاف و طاء و ضم آنها ) ، دانهاى است چون كتان ، كه مصارف پزشكى و درمانى دارد ( لغتنامه دهخدا : ماده قرطم ) .
( 5 ) . كسن : گاودانه ( لغتنامه دهخدا : ماده سبدز ) .
( 6 ) . سبدز : در ( لغتنامه دهخدا : ماده سبدز ) آمده است : اين كلمه نام سبزى يا گياهى است كه غير خودرو بوده ، و در تاريخ قم در دو مورد آمده ، و مؤلف آن را در رديف شنبليده و كسن ، كه كرسنه و گاودانه باشد آورده ، و ظاهرا احتمال مىرود كه مصحّف ( شبدر ، شغدر ) باشد كه گياهى است كه حيوان بيشتر خورد .