چهار « 1 » دانك مستقه .
[ 5 ] كاريز مالك : صد و بيست و دو مستقه ،
[ 6 ] كاريز علىّ بن آدم ، و اسحاق بن سعد : پنج مستقه ، و چهار دانك و نيم از مستقه .
[ 7 ] [ كاريز عطاء بن مزيد : چهار « 2 » مستقه ، و پنج دانق « 3 » .
[ 8 ] كاريز مرزبان بن عمران : هفت مستقه ، چهار دانق ، و نيم دانق « 4 » .
[ 9 ] كاريز محمّد بن عيسى بن عبد اللّه ، و سعد بن سعد « 5 » : سيزده مستقه ، و سه دانك از مستقه ] « 6 » .
[ 10 ] كاريز موسى بن يعقوب « 7 » : بيست و يك مستقه « 8 » .
[ 11 ] كاريز أبى غالب : چهار دانك و نيم از مستقه .
[ 12 ] كاريز نعيم : دو مستقه ، و چهار دانك [ از ] « 9 » مستقه .
هامش
است كه بهمراه برادرش عبد اللّه به قم آمدند و شهر قم اسلامى را پايهگذارى كردند . همچنين كلمة « بزرگ » نيز ظاهرا صفت كاريز است ، كه يكى از پر آبترين و بزرگترين كاريزهاى قم در آن دوره بوده است .
( 1 ) . در نسخه چاپى : پنج دانق از مستقه .
( 2 ) . در نسخه ( 2 ) و ( 3 ) و در نسخه چاپى ص 44 : چهل و پنج .
( 3 ) . دانق ( به كسر نون ) معرّب دانگ است ( المعرّب : 145 ) ، و در مقدار دانگ اختلاف است ، صاحب القاموس آن را 6 / 1 درهم ، و ديگران آن را 8 / 1 درهم دانستهاند .
( 4 ) . در نسخه ( 2 ) و ( 3 ) و نسخه چاپى ص 44 : و نيم از مستقه .
( 5 ) . در نسخه چاپى ، ص 44 : كاريز محمد بن عيسى بن سعد : سيزده مستقه ، و سه دانگ از مستقه .
( 6 ) . افزوده از نسخة ( 2 ) و ( 3 ) .
( 7 ) . در انوار المشعشعين ج 1 / ص 150 : كاريز موسى بن يعقوب بن عبد اللّه بن سعد .
( 8 ) . در نسخه چاپى ، نام اين كاريز دو بار تكرار شده است .
( 9 ) . افزوده از نسخه چاپى ، ص 44 .