پنجم : درب تلغجار « 1 » كه آن راه سراجه « 2 » است .
ششم : درب قوهبار « 3 » .
هفتم : درب نوآباد ، كه از آنجا بآسيآىء متجه « 4 » ميروند .
پس مجموع سيزده درب باشند ، و اللّه أعلم و أحكم » .
* * *
هامش
از نهر طبشقوران مشروب مىشده ، و در حوزه مالياتى طسوج لنجرود قرار داشته است .
روستاى لنجرود ( - لنگرود ) در مشرق جمكران قرار دارد .
( 1 ) . در ضبط اين نام اختلاف است ، در نسخه چاپى تاريخ قم ص 27 : تلقجار ، و در حاشيه همين صفحه در نسخه ديگرى ( تلغجار ) آمده است ، و احتمالا اين نام مركب از دو كلمه تل ( - تپه ) و غجار يا قجار ( ؟ ) بوده باشد .
( 2 ) . سراجه در منتهى اليه شمال شرق قم قرار دارد ، و همچنان به همين نام مشهور است ، و داراى چند پارچه آبادى و روستا مىباشد كه ساكنان آن به كار كشاورزى مشغول مىباشند .
امروزه بخشهاى از اراضى آن در محدوده مسكونى شهر قم قرار گرفته است .
( 3 ) . بخشهايى از جنوب شرقى قم را كوههاى مرتفعى فرا گرفته است ، و در آن چندين پارچه آبادى قرار دارد كه ييلاق مردم قم بشمار مىرود ، و درب قوهبار ( - كوهبار ) احتمالا در همين سمت قرار داشته است .
( 4 ) . از موقعيت دقيق اين درب در منابع يادى نرفته است ، تنها در تاريخ قم يكى از آسياهايى را كه بر روى نهر شهرستان ( از نهرهايى بوده است كه در شرق شهر جريان داشته ، و در نشريه ميراث شهاب : شماره 29 / ص 61 ، آمده : و در كنار آن آسيابهايى قرار داشته ) ساخته شده بوده ، آسياى متجه مىشمارد .