واجب است كه امام معصوم از خطا ، فراموشى ، غفلت و آنچه مايهء سرگرمى است منزه باشد . در حديث « معاوية بن وهب » آمده است كه خدمت حضرت امام صادق عليه الصلاة و السلام عرض كردم : علامت و نشانه امامى كه بعد از امام ديگر است ، چيست ؟ فرمودند :
« طهارة المولد و حسن المنشأ . » « 1 »
« پاكى والدين و سرآغازى نيك . »
و نيز از نشانههاى امام ، نپرداختن به لهو و لعب است . حضرت امام صادق عليه الصلاة و السلام در كودكى به پدر بزرگوارشان فرمودند :
« بابى انت و امى لا تلهو و لا تلعب . » « 2 »
« پدر و مادرم فدايت باد كه به لهو و بازى نمىپردازى . »
و در روايت آمده است : كودكى به يحيى بن زكريّا گفت : بيا بازى كنيم ، فرمود : ما براى بازى آفريده نشدهايم « 3 » .
بنابراين استدلال ، روايت ابن طلحه شافعى مبنى بر اين كه « حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام با كودكان در كوچه و خيابان ايستاده بودند . . . » قابل اعتنا نمىباشد . هرچند عده ديگرى كه مقام خلافت الهيه را نمىشناسند و از صفات شايستگان امامت بىاطلاعند ، آن را نقل كرده باشند . ابن طلحه مىگويد :
[ يك سال بعد از شهادت امام رضا عليه الصلاة و السلام ، خليفه عباسى به بغداد آمد . يكى از روزهايى كه براى شكار بيرون مىرفت از راهى گذشت كه تعدادى كودك در آن بازى مىكردند و حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام نيز در بين آنان حضور داشتند . حضرت در آن هنگام تقريبا يازده سال داشتند . چون « مأمون عباسى » - لعنة اللّه عليه - به آن مكان رسيد ، كودكان متفرق شدند ، اما امام عليه الصلاة و السلام از جاى خود حركت نكردند . خليفه به آن حضرت نزديك شد و در او نگريست . گويا
هامش
( 1 ) - مجلسى در جلد هفتم بحار صفحهء 203 بعد از ذكر حديث مىفرمايد : مقصود از حسن منشاء آشكار شدن آثار فضيلت از كودكى تا پايان عمر است .
( 2 ) - بحار ، مجلسى . ج 11 . ص 109 .
( 3 ) - النبراس فى احوال بنى عباس ، ص 96 .