چون يكى از همانان باش و به سبب آن برترى كه من به تو دادم بر آنها گردنفرازى مكن و به آنان بگو كه از من فضل و رحمت درخواست كنند زيرا جز من كسى دارندهء آن نباشد و منم صاحب فضل بزرگ . [ خوشا بر تو اى موسى كه « 28 » ] پناهگاه خطاكاران و همنشين بيچارگان و آمرزش خواه گنهكاران [ باشى ] ، تو در محلّ رضايت من قرار دارى و از منزلت خرسندى من نسبت به خود برخوردارى . پس مرا به دلى پاك و زبانى راستگوى بخوان و چنان باش كه فرمودمت ، به فرمانم سربسپار و بدان چه از آن خودت نيست بر بندگانم گردنفرازى مكن . به من نزديك شو زيرا همانا من به تو نزديكم و به راستى ، من از تو چيزى نخواهم كه سنگينى و كشيدن آن تو را بيازارد ، همانا از تو آن خواهم كه مرا بخوانى تا پاسخت گويم ، و از من بخواهى تا به تو بدهم و بدان چه از خود من گرفتهاى و كمال تنزيلش بسته به من است ، هم به من نزديكى جويى .
( 1 ) اى موسى ، به زمين بنگر كه در واقع به زودى گور تو باشد و ديدگانت را به آسمان برآور كه به راستى بر فراز سر تو در آن ملكى بزرگ است و تا در دنيا هستى « 29 » بر خويشتن زارى كن و از نابودى و مهلكهها بترس و زينت و رونق دنيا نفريبدت و به ستم رضايت مده و خود نيز ستمگر مباش زيرا من در كمين ستمكارم تا داد ستمديده را از او بستانم .
( 2 ) اى موسى ، همانا ( پاداش ) كار نيك ده چندان و ( سزاى ) يك كار بد نابودى و هلاكت است ، به من شرك مياور كه بر تو روا نباشد كه به من شرك آورى ، نزديك باش و استوار باش ، مرا بخوان بسان خواندن كسى كه بدان چه نزد من است شيفته و دلبسته است « 30 » و پشيمانى كه بر آنچه از دستش « 31 » برآمده نادم است زيرا همچنان كه روشنايى روز تيرگى شب را ببرد كار نيك ( و حسنه ) كار بد ( و سيّئه ) را بزدايد و همچنان كه تاريكى بر روشنايى روز برآيد بدى بر نيكى برآيد و آن را سياه كند .
هامش
( 28 ) در الروضة آمده است [ طوبى لك يا موسى ، كهف الخاطئين و اخ للمذبنين و جليس المضطرّين - خوشا بر تو اى موسى ، پناهگاه خطاكاران و برادر دلسوز و دوست مشفق گنهكاران و همدم بيچارگان ] ( كه متن فاقد جزء اول آن و ناقص است . - م . )
( 29 ) در الرّوضة به جاى « ما كنت في الدنيا » ، [ ما دمت في الدنيا - تا وقتى كه در دنيايى ] آمده است .
( 30 ) در الرّوضة . . . [ دعا الطامع الراغب - خواندن طمعكارى مشتاق ] . . . آمده است .
( 31 ) در الرّوضة به جاى « قدّمت يداه » به صيغهء مخاطب آمده است [ قدّمت يداك - از دستت بر آمده ]