( 1 ) اى موسى ، زبانت را در پس دلت قرار ده تا سالم مانى و شب و روز بسيار مرا ياد كن تا سود برى و از پى خطاها مرو كه پشيمان گردى زيرا وعدهگاه خطاها دوزخ است .
( 2 ) اى موسى ، با كسانى كه از گناهان مىپرهيزند سخن پاكيزهگوى و با آنان همنشين باش و ايشان را دوستان ايّام غيبت خويش ( كه در حضور و غياب يكسانند ) برگزين و با آنها جدّى ( و صريح ) باش تا با تو جدّى باشند . « 19 » ( 3 ) اى موسى ، هر آنچه به نيّت ( تقرّب به ) من انجام شود ، اندكش هم بسيار باشد و آنچه براى ديگران انجام يابد كمش هم بسيار است . به راستى ، بهترين روزهاى تو آن است كه در پيش دارى پس بنگر آن روز ( كه روز تميز و تشخيص است ) چه روزى است و براى پاسخگويى در آن آماده باش ، زيرا تو را باز دارند و بازخواست كنند . پند خود را از روزگار و مردم زمانه فراگير چه روزگار ( چون سپرى مىشود ) هر چه دراز باشد كوتاه است و ( چون فرصتى براى كسب ثواب پايدار است ) هر چه كوتاه باشد بلند است و همه چيز فانى است . پس چنان كردار كن كه گويى پاداش كار خود را به عيان مىبينى تا ناگزير به آخرت طمع بيشترى بندى ، زيرا آنچه از دنيا باقى مانده مانند همان است كه از آن سپرى شده و هر كه كردار كند بايد با بينايى دل و نمونهسان باشد . اى پسر عمران براى خود دلسوزى كن و خيرجوى خود باش تا فردا به روز بازپرسى كامياب شوى ، همان جاست كه بيكارهها زيانمندند . « 20 » ( 4 ) اى موسى ، به ترك دنيا دل خوش دار و از آن روى بتاب كه دنيا از آن تو نيست و تو اهل آن نيستى ، تو را چه به سراى ستمگران ؟ مگر آنكه ( كسى ) كار خيرى در آن كند كه در اين صورت براى او بهترين سراى باشد . « 21 »
هامش
( 19 ) در الروضة افزوده است [ يا موسى الموت يأتيك لا محالة فتزوّد زاد من هو على ما يتزوّد - اى موسى ، ناگزير مرگت در رسد ، پس از هم اكنون براى سرايى كه در آن توشهاى فراهم نتوان كرد زاد سفرى آماده كن . ]
( 20 ) در الروضة افزوده است [ يا موسى الق كفّيك ذلّا بين يدىّ كفعل العبد المستصرخ الى سيّده فانّك اذا فعلت ذلك رحمت و انا اكرم القادرين .
يا موسى سلنى من فضلى و رحمتى فإنهما بيدى لا يملكها احد غيري و انظر حين تسألنى كيف رغبتك فيما عندى لكلّ عامل جزاء و قد يجزى الكفور بما سعى - اى موسى در برابر من دو كف دستهايت را چون بندهاى كه از مولايش دادخواهى مىكند به التماس بر آر زيرا اگر چنين كنى مورد رحمت قرار گيرى و من بخشندهترين قدرتمندانم .
اى موسى فضل و رحمت مرا در خواست كن كه اين دو به دست من است و ديگرى آنها را ندارد و بنگر هنگامى كه از من درخواستى مىكنى علاقهات بدان چه نزد من است چگونه است . هر كرداركنندهاى را پاداشى است و ناسپاس را بدان چه مىكند مجازات باشد . ]
( 21 ) در الروضة افزوده است [ يا موسى ما امرك به فاسمع و مهما اراه فاصنع ، خذ حقايق التوراة الى صدرك و تيقظ بها في ساعات الليل و النهار و لا تمكن ابناء الدنيا من صدرك فيجعلونه وكرا كوكر الطير - اى موسى آنچه فرمودمت بشنو و آنچه نشانت دادم به كار بند ، حقايق تورات را به سينه سپار و در ساعات شب و روز از آن هشيارى طلب و دنيا دوستان را بر آن آگاه مكن كه آن را چون لانه پرندگان آشيانهء خود قرار دهند ]