نامهء امام ابى محمد حسن بن على عسكرى عليهما السّلام به اسحاق بن اسماعيل بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
از امام پاك گهر رهنما ، ابى محمد حسن بن على ( عسكرى ) عليهما السّلام در تفصيل اين معانى روايت شده است
( 1 )
نامهء امام عليه السّلام به اسحاق بن اسماعيل نيشابورى
« 1 » ( 2 ) خداوند ما و ترا در پردهء ( اغماض و گنهپوشى يا پردهء استتار از دشمنان كينهتوز ) خويش محفوظ و مستور دارد ، و تو را در تمام كارهايت به لطف و احسان خود يارى فرمايد . خدايت رحمت كند ( مرادت را از ) نامهات فهميدم ، و ما به حمد و نعمت خدا اهل خاندانى هستيم كه دلسوز دوستداران خويشيم و به احسان پى در پى خداوند بر ايشان و بخشش او به آنان شادمان مىشويم ، و هر نعمتى را كه خداوند تبارك و تعالى به آنان ارزانى فرمايد به شمار ( نعمت بر خود ) گيريم . اى اسحاق ، خداوند بر تو و همگنانت ، هر كسى كه خداوند بر او رحمت آورده و به مانند بصيرت تو بينا دلش ساخته است ، نعمت خود را تمام كرده و كمال نعمتش را نيز رفتن به بهشت مقدر فرموده است . و هيچ نعمتى ، هر چند گرانقدر و پر ارزش باشد ، وجود ندارد مگر آنكه لفظ « الحمد للَّه - سپاس خاصّ مر خداى را » كه نامهايش مقدّس است سپاس پرداز آن نعمت باشد . و من گويم « 2 » « الحمد للَّه » به بهترين سپاسى كه سپاسگزار به درگاهش تا ابد جاودانه وى را چنان سپاس دارد « 3 » ، در برابر منّتى
هامش
( 1 ) وى موثّقى از اصحاب ( حضرت ) ابى محمد عسكرى عليه السّلام و همچنين از كسانى است كه نامههاى ويژه ( توقيعات ) امام عليه السّلام به او مىرسيده . كشى در بارهء اين نامه در رجال خويش گويد : يكى از موثّقان در نيشابور حكايت كرد كه نامهاى براى اسحاق بن اسماعيل از جانب ( حضرت ) ابى محمد ( امام حسن عسكرى ) عليه السّلام شرف صدور يافت و امام عليه السّلام چنين مرقوم فرموده بود : « اى اسحاق بن اسماعيل ، خداوند ما و تو را در پردهء ستر خود مستور فرمايد . . . تا پايان خبر ، با تغييرات و اضافاتى چند . مجلسى نيز آن را در مجلد دوازدهم البحار ، چاپ سنگى ، آورده است .
( 2 ) در پارهاى نسخهها به جاى « و انا أقول . . . » [ فأنا اقول . . . - پس من مىگويم ] آمده است ( كه تفاوت مفهوم ظريفى دارد . - م . )
( 3 ) يعنى با اداى لفظ « الحمد للَّه » كه به معنى اختصاص سپاس به درگاه خداى سبحان است ؛ من علاوه بر اختصاص كه در خود لفظ « الحمد » مضمر است نوع سپاس را نيز به بهترين نوعى كه ممكن است بندهاى مؤمن به درگاه خدا به نحوى جاودانه سپاس گزارد ، اختيار و تقديم آستان والاى الوهيّتش مىدارم . - م .