( 1 )
آنچه از امام ابى الحسن على بن محمد عليهما السّلام روايت شده است
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم از امام شكيباى هادى ابى الحسن على بن محمد عليهما السّلام در تفصيل اين معانى آمده است .
( 2 )
رسالهء امام هادى عليه السّلام در ردّ بر اهل جبر و تفويض و اثبات عدل و مقامى ما بين آن دو
( 3 ) از على بن محمد ، درود بر شما و هر كه پيروى از هدايت كند و رحمت خدا و بركتهاى او بر شما باد .
نامهء شما به من رسيد ، « 1 » و آنچه را پيرامون اختلافات خود در كار دين و بحث در تقدير ياد كرده بوديد دريافتم و نيز گفتار پارهاى از شما را در جبر و پارهاى كه به تفويض ( واگذارى مطلق ) مايلند و هم اختلاف شما را در اين مبحث و گسيختگى روابط شما را از يك ديگر و آن دشمنى را كه بدين سبب در ميانهء شما پديد آمده و اينكه از من درخواست كردهايد كه براى شما توضيح دهم ، اين همه را فهميدم و از آن آگاه شدم .
( 4 ) بدانيد ، خدايتان رحمت كناد ، كه ما در آثار بسيارى كه رسيده و اخبار فراوانى كه آمده نظر كرديم و دريافتيم گفتهء تمام كسانى كه خود را مسلمان مىدانند و به عنايت خداى عزّ و جلّ مىانديشند و خرد مىورزند از دو حال بيرون نيست : يا حقّ است كه بايد پيروى شود و يا باطل است كه بايد از آن دورى جست . تمام امّت ( اسلام ) ، جملگى بدون اختلاف بر آنند كه قرآن حق است و نزد تمام گروهها در آن شكّى نيست و همگى به باورداشتن قرآن و درست بودنش اعتراف دارند و در اين ( اتّفاق نظر ) درست گفته و به راه راست هدايت شدهاند ، طبق گفتهء پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه فرمود : « امّت من بر گمراهى اتّفاق نكنند » و خبر داد كه آنچه تمام امّت ( اسلام ) بر آن اتّفاق كنند جملگى حقّ است و اين در صورتى است كه با يك ديگر اختلاف نظرى نداشته باشند ، و قرآن حقّ
هامش
( 1 ) طبرسى در الاحتجاج اين نامه را زير عنوان : « رسالهء او عليه السّلام به اهل اهواز هنگامى كه در بارهء جبر و تفويض پرسش كردند » آورده است .