ولى جز كسى از شما كه آن را به كار بندد بدان رهنمايى نيابد .
( 1 ) اى هشام ، به راستى ، مسيح عليه السّلام به يارانش گفت : « اى بندگان بدى ، بلندى درخت خرما شما را مىترساند و خار و دشوارى بالا رفتن از آن را به ياد مىآوريد ولى گوارايى و شيرينى ميوه و سودهاى آن را فراموش مىكنيد ، همچنين رنج كار آخرت را به ياد مىآوريد و موعد سر رسيدش به نظرتان طولانى مىآيد ولى فيضى را كه از نعمت و پرتو و ميوهء آن نصيبتان مىشود فراموش مىكنيد . ( 2 ) اى بندگان بدى ، گندم را پاك كنيد و پاكيزه سازيد و به نرمى آردش كنيد تا مزهاش را بيابيد و خوراكش بر شما گوارا باشد ، همچنين ايمان را سره سازيد و كاملش كنيد تا شيرينى آن را دريابيد و از سرانجامش سود بريد . به حق به شما مىگويم : اگر چراغى يابيد كه به روغن ، در شبى تار برافروزد از نورش بهره گيريد و بوى زنندهاش مانع شما نشود ، همچنين شما را سزد كه حكمت را نزد هر كه يافتيد فرا گيريد و بىعلاقگى وى ( در آموزش آن ) مانع فراگيرى شما نشود . ( 3 ) اى بندگان دنيا ، به حق به شما مىگويم : به شرافت آخرت جز با ترك آنچه دوست داريد نرسيد ، و براى توبه كردن انتظار فردا را نكشيد زيرا تا فردا ، روزى و شبى مانده است و قضاى الهى « 58 » در اين دو در رسد و بگذرد . ( 4 ) به حق به شما مىگويم : به راستى ، كسى كه وامى از مردم برگردن ندارد آسودهتر و كماندوهتر از كسى است كه وامى به گردن دارد هر چند ( وام خود را ) نيكو پردازد ، و همچنين هر كه گناهى ندارد آسودهتر و كماندوهتر از كسى است كه گناه كرده هر چند خالصانه توبه كند و باز گردد . و به راستى گناهان كوچك ، ناچيز از دامهاى ابليس است ، آنها را به ديدهء شما ناچيز و كوچك نماياند تا گرد آيند و فزون شوند و شما را فرا گيرند . ( 5 ) به حق به شما مىگويم : مردم در حكمت ( و دانش ) دو گونهاند : مردى آن را به گفتار استوار ( و نيك ) گويد و با كردار تصديقش كند و مردى ( ديگر ) به گفتار نيكو گويد و با كردار بدش تباه كند ، پس ميان اين دو چه قدر فاصله است ! خوشا بر دانايان با كردار و بدا بر دانايان به ( صرف ) گفتار . ( 6 ) اى بندگان بدى ، مسجدهاى پروردگارتان را زندانى براى پيكرها و پيشانيهاى خود سازيد و دلهايتان را خانههاى پرهيزگارى كنيد و دلهاى خويش را جايگاه شهوتها نكنيد . به راستى ، بيتابترين شما هنگام بلا دنيا دوستترين شماست و شكيباترين شما بر بلا بىرغبتترين شما به دنياست . ( 7 ) اى بندگان بدى ، مانند بازهاى رباينده و روباهان فريبنده و گرگان حيلهگر و شيران درنده نباشيد كه آنچه آنها با شكار دريدهء خود كنند شما با مردمان همان كنيد ، گروهى را برباييد و گروهى را بفريبيد و با گروهى نيرنگبازيد . ( 8 ) به حق به شما مىگويم : پيكر را نه همين ( فساد ) بس كه برونش درست و درونش فاسد باشد ؟ همچنين پيكرهاى شما را ( نه همين تباهى بس ) كه خوشايندتان هستند و دلهايتان فاسد است ؟ شما را سودى ندهد كه پوستهايتان را پاكيزه سازيد و دلهايتان چركين باشد . چون غربال نباشيد كه آرد نرمهء خوب را بيرون دهد و نخاله را
هامش
( 58 ) كنايه از مرگ است هر صبح و شام و گاه و ناگاه در رسد .