يكى است ، ( 1 ) و به راستى بندهاى كه خداوند او را به سرشت ، در اصل آفرينش مؤمن آفريده است نميرد مگر آنكه شرّ را به ديدهء او ناخوشايند فرموده و از آن به دورش داشته باشد و هر كه را خداوند شرّ را به ديدهاش ناخوشايند ساخته و از آن دورش داشته ، از اينكه به جرگهء كبر و بزرگى فروشى در آيد ايمنش نموده است . پس نرمخوى و خوش خلق و خوشرو شود و وقار و آرامش و سر سپردگى اسلامى و ملكهء پرهيز از محرّمات و كنارهجويى از موجبات خشم خدا در او پديد آيد و خداوند مهرورزى به مردم و مدارا و ترك مردم گريزى و دشمنيها را نصيب او فرمايد و با اين ( خويهاى بد ) و اهل آنها هيچ پيوندى ندارد . ( 2 ) و به راستى ، بندهاى كه خدايش در اصل آفرينش ، به سرشت كافر آفريده است نميرد تا آنكه دوستدار شرّ شود و به آن نزديك گردد . پس چون دوستدار شرّ شد و به آن نزديكى جست به بزرگى فروشى و ستمگرى گرفتار آيد و سخت دل و دژخوى و ترشروى شود ، دشنامش آشكار و آزرمش اندك گردد و خداوند پردهاش را برگيرد ، مرتكب كارهاى حرام شود و از آنها دست نكشد و به نافرمانيها پردازد و طاعت ( خدا ) و طاعتگران را دشمن دارد . پس فاصلهء ميان حال مؤمن و كافر بسيار است . از خداوند در خواست عافيت كنيد و در طلبش به درگاه او روى آريد ، و لا حول و لا قوّة الا بالله ( هيچ جنبش و نيرويى جز به خدا نباشد ) .
( 3 ) دعا بسيار كنيد زيرا خداوند از بندگانش آن دوست دارد كه به دعا بخوانندش . و به راستى ، به بندگان مؤمنش وعدهء پاسخگويى داده است و خداوند روز قيامت دعاى مؤمنان را براى آنان چون كردارى قرار دهد كه سهمشان را در بهشت بيفزايد . چندان كه توانيد در هر ساعت از ساعتهاى شب و روز ذكر خدا بسيار كنيد چه خدا فرموده است كه او را بسيار ياد كنيد و خداوند به ياد مؤمنانى باشد كه ذكر او كنند ، هيچ يك از بندگان مؤمنش او را ياد نكند مگر آنكه او هم آن بنده را به خير ياد فرمايد .
( 4 ) بر شماست كه مراقب و مواظب ( اداى ) نمازها و به ويژه نماز ميانه « 3 » باشيد و براى خدا به نماز ايستيد « 4 » ، همان گونه كه خود در كتاب خويش به مؤمنان پيش از شما فرموده است . بر شماست كه مستمندان مسلمان را دوست بداريد زيرا هر كس آنان را خوار شمارد و به آنها بزرگى فروشد از ( راه ) دين خدا لغزيده و خداوند او را خوار سازد و منفور دارد . پدر ما پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله گفت : « پروردگارم مرا به دوستى مستمندان ( به ويژه ) مسلمانانشان امر فرموده است » . بدانيد هر كس يكى از مسلمانان را خوار شمارد ، خداوند به نفرت و خوارى دچارش كند تا مردم به بدتر گونهاى
هامش
( 3 ) به نظر بيشتر مفسّران مراد از نماز ميانه ، نماز صبح است كه در سپيدهدم و ميان شب و روزش گزارند . سبب تأكيد امام عليه السّلام بر مواظبت ويژه نسبت به گزاردن نماز صبح ملازمت وقت آن با خواب نوشين و سنگين بامدادى است كه بايد براى غلبه بر وسوسه شيطان و برخاستن از بستر مجاهدت شود . - م .
( 4 ) خداى تعالى در سوره بقره آيه 238 فرمايد :حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ- بر نمازها ( ى پنجگانه ) مواظبت كنيد ، به ويژه نماز ميانه ، و فروتنانه در برابر خدا ( به نماز ) بايستيد . »