بدبخت آن كه با ايشان مخالفت ورزد و وسيلهاى جز ايشان جويد و فرمانشان را رها كند و از ايشان روى برتابد ، چه آنان سلسلهء اعتماد و همان رشتهء الهى هستند كه پيامبر صلوات اللَّه عليه و آله به ما دستور فرموده بدان دست اندازيم و چنگ در زنيم و همان كشتى نجات و اولو الامرى « 4 » هستند كه خداوند فرمانبردارى از ايشان را واجب كرده و فرموده است : از خدا و پيامبر و اولى الامر خود فرمان بريد » « 5 » ، و همانانند راستگويانى كه خدا به ما فرمان داد با ايشان باشيم و فرمود : « پرهيزگارى خداى كنيد و با راستگويان باشيد » « 6 » .
( 1 ) در به كار بستن آنچه از خرد يا كلان بدان فرمان دادهاند بكوشيد و از آنچه از بيش يا كم پرهيزتان دادهاند بپرهيزيد زيرا هر كس به فرمانبرداريهاى كوچك عمل كند به مرتبهء انجام دادن فرمانبرداريهاى بزرگ برآيد و هر كس از گناهان كوچك روى نتابد به گناهان بزرگ نيز دست يازد .
( 2 ) روايت شده است : « از گناهان ناچيز ( هم ) ، بپرهيزيد كه آنها موجب چنين گفتارى از جانب بنده شود كه ( به روز رستاخيز ) گويد : كاش اين گناه را هم نمىداشتم » « 7 » . ( 3 ) و نيز روايت است كه به گناه و خردى آن منگر بلكه ( به عظمت ) آن كس بنگر كه به نافرمانيش برخاستهاى كه همانا خداى والاى بزرگ است » زيرا خداوند چون بداند بندهاى در فرمانبردارى او درستانديش و پاك نهاد است و خرسنديش را دوست و خشمش را ناخوش دارد ، وى را توفيق دهد و يارى كند و گوشهاى دلش را بگشايد و هر روزش افزونى بخشد كه كردارها به نيّتها وابسته است .
( 4 ) خداوند ما و شما را بر كارهاى شايسته توفيق دهاد و در گفتار استوار دارد و در كار دين و دنيا مدد فرمايد و ما و شما را از آن كسانى سازد كه چون چيزيشان بخشند سپاس گويند و چون گرفتار شوند بشكيبند و چون بد كنند آمرزش جويند ، و خداوند آنچه ( نعمت ) از ايمان و يكتاپرستى و پيشوا گزينى امامان به ما بخشيده پايدار بدارد كه بازستاندنى نباشد و او براستى بخشندهاى است گشاده دست .
هامش
( 4 ) ولاة الامر و اولى الامر .
( 5 ) النساء ، 58 .
( 6 ) التوبة ، 120 - در كافى ج 1 ص 208 به روايت بزنطى از حضرت ابو الحسن امام رضا عليه السّلام آمده است كه گفت : او را از گفتهء خداى عزّ و جل كه فرمايد :يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَپرسيدند ( كه راستگويان كيانند ؟ ) گفت : ايشان امامان و راستگويان و مخلصان در فرمانبردارى خدا باشند . صاحب وافى گويد : شايد مراد از « صادقان » دو گروهند ، گروهى از ايشان امامان معصوم عليهم السّلامند و گروه ديگر آنان كه تصديق دارند خداوند تعالى فرمانبردارى از ايشان را واجب ساخته است .
( 7 ) در كافى در باب ناچيز شمردن گناه ، ج 2 ص 287 از زيد شحّام آمده است كه : ابو عبد اللَّه عليه السّلام گفت : از ناچيز شمارى گناهان بپرهيزيد كه آمرزيده نمىشود . گفتم ناچيز شماريها چيست ؟ گفت : آن كه انسان گناهى مرتكب مىشود و با خود مىگويد خوشا به حالم كه مرا جز اين گناهى نيست . همچنين در باب اندرزهاى امام ابو محمد عسكرى عليه السّلام در همين كتاب مىآيد كه حضرتش گفت : « از گناهان نابخشودنى آن است كه ( گنهكار گويد ) كاش مرا جز بدين يك گناه باز خواست نمىكردند » .