طلبيد كه بنيانى استوار است ، ( 1 ) و بدانيد بهترين چيزى كه به دل پيوندند يقين است ( 2 ) و بهترين ( مظهر ) يقين پرهيزگارى است ( 3 ) ، و برترين كارهاى درست تصميمهاى به حق است و بدترين آنها نو آوردههايشان ، و هر نو آورى بدعت « 7 » است و هر بدعتى گمراهى است و با بدعتهاست كه سنّتها ويران شود . ( 4 ) زيان برده كسى است كه در دينش زيان كند ، ( 5 ) و بر آن كس رشك بايد برد كه دينش درست و يقينش نيك و استوار باشد . ( 6 ) نيكبخت آن كه از ( سرگذشت ) ديگرى پند گيرد و بدبخت آن كه فريب هواى خويش خورد .
( 7 ) اى بندگان خدا ، بدانيد كه اندك خود نمايى شرك است ( 8 ) و پاكسازى كردار يقين است ( 9 ) ، و خواهش نفس ( آدمى را ) به دوزخ كشاند ( 10 ) و همنشينى با بيهودهگرايان قرآن را از ياد ببرد و شيطان را پيش آورد ( 11 ) و تأخير موسم حج « 8 » كفر افزايى است . ( 12 ) و كارهاى گنهكاران خشم خدا را فرا آرد و خشم خداى ( آدمى را ) به دوزخ كشاند ، ( 13 ) و گفتگو با زنان بلا آرد و دلها را از راه بگرداند ، ( 14 ) و نظر بازى با آنان نور ديدهء دلها را بربايد ( 15 ) و چشمچرانى دامهاى شيطان است ( 16 ) و همنشينى با سلطان آتشها برافرزود .
( 17 ) اى بندگان خدا ، راست بگوييد كه خدا با راستان است و از دروغ به دور مانيد كه دور از ايمان است و راستگو بر فراز پايگاه رستگارى و بزرگوارى قرار دارد و دروغزن در لبهء پرتگاه نابودى و هلاكت است . ( 18 ) حقگو باشيد تا بدان ( حقيقت شعارى ) شناخته شويد و آن را به كار بنديد تا در شمار اهلش باشيد ، ( 19 ) و امانت را به كسى كه شما را امين خود دانسته باز پردازيد ، ( 20 ) و رابطهء خويشاوندى را با آن كه از شما بريده پيوند دهيد ( 21 ) و به آن كه از شما دريغ كرده احسان كنيد ، ( 22 ) و چون پيمانى بستيد وفا كنيد ، ( 23 ) و چون به داورى نشستيد داد ورزيد ، ( 24 ) و چون ستم ديديد بشكيبيد ، ( 25 ) و اگر بر شما بدى رفت همانسان كه دوست داريد شما را ببخشايند ، ببخشاييد و درگذريد . ( 26 ) به نياكان مباليد و
. . . وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمانِ . . .
- يك ديگر را به لقبهاى بد مخوانيد . پس از ايمان ، پرداختن به فسق ، بد رسمى است . » « 9 » ( 27 ) با يك ديگر شوخى مكنيد و به هم خشم نورزيد و فخر نفروشيد و از يك ديگر غيبت نكنيد
. . . أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً . . .
- آيا هيچ كدام از شما خوش دارد كه گوشت برادر مردهاش را بخورد ؟ » « 10 » ( 28 ) بر يك ديگر حسد نورزيد كه حسد ايمان را چنان آتش كه هيزم را بخورد و به كام دركشد ، ( 29 ) و به هم كينتوزى مكنيد كه كينهورزى بنياد كن است .
( 30 ) ( رسم ) سلام ( گفتن ) را در جهان آشكار و رايج كنيد و شادباش را به نكوترين صورت به گويندهاش
هامش
( 7 ) مراد از « بدعت » روش و آيين تازهاى است كه بر خلاف سنّتهاى پسنديدهء پيشينيان و به ويژه خلاف « سنّت » رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله باشد و گر نه هر نو آوردهاى كه موجب اصلاح و پيشرفت و هماهنگ با مبادى و مبانى باشد مذموم نيست . - م .
( 8 ) « نسىء تأخير تاريخ حج از موسم واقعى و مقرّر الهى است كه رسم دوران جاهلى بود و شرحش پيشتر در پا برگ صفحه 40 - 41 همين كتاب آمده است . - م .
( 9 ) الحجرات ، 11
( 10 ) الحجرات ، 12