كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ
- پاكا كسى كه اين را رام ما ساخت و ما را بر آن توانا نبوديم و ما به [ درگاه ] پروردگارمان روى مىآوريم . » « 99 » ( 1 ) چون يكى از شما به سفر رود بايد بگويد : « اللّهم انت الصّاحب في السّفر و الحامل الظّهر و الخليفة في الاهل و المال و الولد - بار الها ، تويى رفيق راه و پشتيبان و جايگزين خانواده و دارايى و فرزند » ( 2 ) و چون به منزلى درآيد گويد : « اللّهمّ انزلنا منزلا مباركا و انت خير المنزلين » - بار الها ، ما را در منزلى فرخنده فرود آر كه تو بهترين ميزبانانى . . . » . « 100 » ( 3 ) و چون براى كارى به بازارها رويد بگوييد : « اشهد ان لا إله الّا اللَّه وحده لا شريك له و انّ محمدا عبده و رسوله صلّى اللَّه عليه و آله ، اللّهمّ انّى أعوذ بك من صفقة خاسرة و يمين فاجرة و أعوذ بك من بوار الايّم - گواهى مىدهم كه خدايى جز خداوند نيست ، يكتاست و او را شريكى نباشد و گواهى مىدهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست ، صلوات خدا بر او و خاندانش باد ، بار الها ، من از سوداى زيانبخش و سوگند دروغ تو را پناه گيرم و ( نيز ) از كسادى ريشه خشكان ( و زندگى برانداز ) به تو پناه برم » . « 101 » ( 4 ) كسى كه پس از عصر در انتظار وقت نماز ( مغرب ) نشيند ( چون ) زيارتكننده خداست و بر خداوند عزّ و جلّ است كه زائر خود را گرامى دارد و هر چه درخواست كند به او به بدهد . ( 5 ) حجگزار و عمرهگزار مهمان سررسيدهء خدايند و بر خداوند است كه مهمان خود را گرامى دارد و او را غريق آمرزش كند . ( 6 ) هر كس به كودكى كه عقل ( و تمييز ) ندارد ، مستى آورى بنوشاند خدايش در لجن زار دوزخ زندانى كند تا بر آنچه كرده عذرى آورد . ( 7 ) صدقه سپرى بزرگ و پردهء محافظ مؤمن در برابر دوزخ است ( و حتى ) براى كافر ( نيز ) موجب نگهدارى مال است و به او زود عوض داده شود و بيمارى را از تنش دور سازد ( ولى ) او را در آخرت بهرهاى نباشد . ( 8 ) با زبان است كه دوزخيان سرنگون شوند و هم با زبان است كه خفتگان در گور شايستهء نور شوند ، پس زبانهايتان را نگهداريد و آنها را به ذكر خدا مشغول داريد . ( 9 ) هر كه صورتگرى كند روز قيامت مسئول آن صورتهاست . ( 10 ) هر گاه ( كسى ) خاشاكى از ( چشم يا جام و ظرف ) شما بر گرفت بايد به او بگوييد : خداوند از تو نيز هر چه را خوش ندارى بزدايد . ( 11 ) هر گاه يكى از شما از گرمابه به درآمد و برادرش به او گفت : حمّامت خوش ، بايد پاسخ گويد : خدا خاطرت را خوش دارد و اگر به او گفت : خدايت به سلامت زنده دارد ، بايد در جواب گويد : خدا تو را به سلامت زنده دارد و به سراى جاويد رساند . ( 12 ) درخواست كردن پس از ستايش باشد ، ( نخست ) خدا را سپاس گوييد و سپس نيازهاى خود را از او بخواهيد ( حتما ) پيش از ( عرض ) درخواست او را بستاييد . ( 13 ) اى خواهشمند ! آنچه نمىشود و حلال نباشد ( به دعا ) مخواه .
هامش
( 99 ) الزخرف ، 13 - 14
( 100 ) به تقريبى مأخوذ است از آيه شريفه 29 سورهء مباركهء المؤمنون .
( 101 ) ( در متن « بوار الايّم » آمده كه « بوار » كسادى است و « ايّم » زن بىشوهر باشد كه كنايه از بىفرزندى و عقيمى و كور اجاقى است و در اينجا به خشكاندن ريشه و زندگى براندازى كه با « كسادى » مناسبتر است ترجمه شد . - م . ) و در پارهاى نسخهها « بواء الاثم - كيفر گناه » آمده كه پيداست تصحيف شده است .