مير بزرگ ، سيد على قوام الدين ( فرزند سيد رضى الدين حاكم سابق آمل ) به حكومت رسيد . سلسلهء مرعشيان تا سال 1005 هجرى كه مازندران در دولت صفوى ادغام شد فرمانروايى كردند .
« امام زاده » كه توسط إسكندر فرزند افراسياب در پايان سدهء 14 / 8 منهدم شده بوده در آغاز سدهء 17 / 11 در زمان سلطنت شاه عباس أول بازسازى شد . زمانى كه در سدهء پيش دو مرگان ( de Morgan ) از آن امام زاده ديدن كرد كما بيش در حال ويرانى بود . امروزه به جد براى بازسازى آن كوشش مىشود اما چنان كه از تصوير بر مىآيد گنبد بزرگى كه بر فراز آن قرار داشت از ميان رفته است . امام زاده بنايى آجرين بود و درون و بيرون آن را كاشيهايى آبى با نقشهاى هندسى مىپوشانيد . از بناى امام زاده آثارى چند باقى مانده است . در بخش مركزى بنا كه با كاشيهايى با نقوش گلهاى آبى و قرمز مزين شده است مقبرهء مير بزرگ قرار دارد ، بر روى مقبره نوارهاى پارچه اى چندى قرار دارد كه آياتى از قرآن با خطى بسيار زيبا بر آنها نوشته شده است .
به نظر ما رسيد كه « امام زاده مير بزرگ » كه از زمان سيد حيدر آملى تا كنون با تاريخ آمل پيوند نزديكى داشته است بهترين ديباچه بر نخستين ويرايش آثار سيد حيدر مىتواند باشد .
( نگاه كنيد به ويژه : عباس شايان : مازندران ، جغرافياى تاريخى و اقتصادى ، چ 2 ، تهران 1336 ، ج دوم ، ص 222 - 215 و إسماعيل مجهورى ( ؟ ) ، تاريخ مازندران ، تهران 1345 ، ج دوم ، ص 14 - 24 )
جامع الأسرار ومنبع الأنوار — صفحة مقدمه 81
مساهمون: هنرى كربين و عثمان اسماعيل يحيى
صمقدمه ٨١