كرديم كه دستنوشته به مالكيت كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران در آمده است .
با توجه به اينكه فقط عكسهايى رنگ پريده در اختيار ما بود چه مىتوانستيم كرد ؟ يا مىبايستى از چاپ نسخهء منحصر به فرد صرف نظر مىكرديم و بدين ترتيب احياى اثر حيدر آملى در معرض خطر قرار مىگرفت و يا با قبول خطرى كه در كمين هر فرد پيشگامى است به ارائهء ويرايش خود خطر مىكرديم . آقاى عثمان يحيى بىباكانه اين شق دوم را انتخاب كرد . علامت سؤالهايى كه در جاى جاى اثر آمده است نشانگر ترديدهاى قرائت ماست .
اين ترديدها به لطف مقايسه با نسخهء اصلى كه سرانجام به مالكيت كتابخانهء مركزى در آمده بود زايل شدند . آقاى عثمان يحيى از مأموريت علمى خود در تهران ( اكتبر 1968 ) براى مقايسهء دقيق با متن كه نسبت به چاپ عكسى ما بسيار روشنتر بود به موقع استفاده كرد . ترديدها زايل شدند و حاصل آن با كمال تأسف غلط نامه اى بسيار مفصل است . برخى از اين اغلاط اشكال زيادى ايجاد نمىكنند و حال آن كه بعضى ديگر چنين نيستند ( به عنوان مثال در ص 627 ، س 3 ، بايد به جاى « عين » « غير » خوانده شود ، « . . . الوجود المطلق ، من حيث هو ، عين الوجود الذهني و الخارجي . . . » مسئلهء وجود ذهنى براى حكما داراى اهميت خاصى است ) .
به اين علت است كه ضمن پوزش از خوانندگان خواهش مىكنيم كه ضمن قرائت متن نقد النقود استدراكاتى را كه آقاى عثمان يحيى در پايان مقدمهء عربى خود ( ص 58 - 62 ) آورده است از نظر بگذراند . اگر چه اين كار آسان نيست اما در اين صورت ، متن درست بدست خواهد آمد . شايد ما بيش از حد جسارت به خرج دادهايم اما اثر حيدر آملى شايستهء چنين جسارتى بوده است . حجم مجلد حاضر مانع از شرح مباحث نظرى است . در آغاز اين مقدمه وضع كنونى مطالعات مربوط به حيدر آملى را بيان كرديم و همينطور گفتيم كه اميدواريم در آيندهء نزديك ترجمهء فرانسوى اثر حيدر آملى جايى مناسب براى خود باز كند .
اميدواريم كه دوستان إيراني ما نيز به ترجمهء فارسي آثار عربى حيدر آملى دست بزنند زيرا كه شناخت اين آثار براى درك تاريخ فلسفه در إيران ضرورى است :
جامع الأسرار ومنبع الأنوار — صفحة مقدمه 72
مساهمون: هنرى كربين و عثمان اسماعيل يحيى
صمقدمه ٧٢