پرش به محتوای اصلی

من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحه 127

پدیدآورندگان:

ص۱۲۷
مختلف ميخواند و بهر جانب كه چهار پا رو مىكند ، روى او نيز به همان سمت است ، اين كار چه صورت دارد ؟ آن حضرت فرمود : اشكالى ندارد . 1298 - علىّ بن يقطين از امام موسى كاظم عليه السّلام سؤال كرد : شخصى كه بسفرى رفته و در حال سفر مشغول نماز است ، در اثناى آن حال ( كه بناى نماز را بر قصر گذاشته ) در اراده اش تغيير پيدا شود و عزم كند كه در آن شهر يا منزل ده روز يا بيشتر توقّف نمايد ، در اين صورت تكليف او چيست ؟ آن حضرت فرمود : هر گاه قصد اقامت كند ( هر چند در حين نماز ) نماز را تمام ميخواند . همچنين از آن حضرت سؤال كرد هر گاه شخصى برادر مؤمن خود را كه به سفر ميرود تا مسافتى ( معادل هشت فرسخ يا بيشتر ) بدرقه كند كه لازم باشد نماز را كوتاه بخواند و روزه را افطار كند ، آيا اين عمل ( كه بخاطر مشايعت برادر مؤمن خود نماز را قصر و روزه را افطار كند ) جايز است ؟ آن حضرت فرمود : اين كار اشكالى ندارد . و نيز خواندن دو نماز ( ظهر و عصر - مغرب و عشاء ) در يك زمان و پشت سر هم چه در سفر و چه در حضر ، با علَّت و بدون علَّت اشكالى ندارد . و نيز اشكالى ندارد كه در سفر نماز مغرب را به تأخير اندازند تا آنگاه كه سرخى مغربى ناپديد شود . و هر گاه مسافر در پى يافتن منزل و استراحتگاه باشد ، در اين صورت اشكالى ندارد كه نماز مغرب را تا يك چهارم از شب گذشته به تأخير اندازد . شرح : « البتّه در بعضى از روايات از جمله در موثّق كالصحيح از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه آن حضرت فرمود در سفر وقت نماز مغرب تا ثلث از شب