با اين همه تفصيل ، مختار در چهاردهم ربيع الأول سال 66 هجرى ، قيام خود را
در كوفه اعلام نمود . مردم شيعه ، دور أو را گرفتند ، اشراف نيز با أو بيعت كردند . مختار
آراى مستضعفان ومحرومان را نيز جلب نمود . أو با ترفندهايى كه داشت ، از آن ميان ،
منبر پوشيده با ديبا وحرير را بيرون آورد ومردم را به تبرك جويى آن فرا خواند ، به
اين عنوان كه آن همان منبرى است كه على ( عليه السلام ) بر عرش آن بالا رفته ومردم
را مورد وعظ وخطابه قرار داده است ، كه هم اكنون در اختيار أو است !
أو به گروههاى ويژه پرچمهايى را نيز بست ونمايندگانى به مناطق ارمنستان ،
آذربايجان ، موصل ، مداين ، جوفا ، بهگباد أعلى وأوسط فرستاد ، آنچنان كه
مجموعه اى از گروههاى كوچك إيراني را ترتيب داد وأمور خود را در كوفه به عنوان
يك مركز سياسي تثبيت نمود .
أو فرماندهى نظامى سپاه خود را به إبراهيم بن مالك اشتر سپرد تا عمليات
نظامى را در جزيره بر ضد امويان پيش برد . إبراهيم آن مناطق را تسليم امر مختار نمود
وجمعى از قاتلان أبا عبد الله الحسين را از ميان برد . در اين ميان ، خبر رسيد كه سپاه
بزرگى از پيروان امويان با قيادت وفرماندهى ابن زياد عازم كوفه است ، از طرفي ابن
زبير هم در صدد تسخير كوفه مىباشد . چون مختار ، عبد الله بن مطيع ، نماينده أو را از
كوفه بيرون كرده بود وخود مستقلا حكومت كوفه را به دست گرفته بود ، بي آن كه از
ابن زبير دستوري دريافت كرده باشد .
مصعب بن زبير ، در بصره مردم را بر ضد مختار آماده مىساخت . در اجراى اين
هدف ، مطلب بن أبي صفره را از فارس فرا خوانده بود تا فرماندهى لشكرش را بر
عهده گيرد .
مختار نخست إبراهيم بن اشتر را جهت سركوبى لشكر ابن زياد اعزام نمود ودر
يك معركه بسيار سخت ، إبراهيم پيروزى جالبى به دست آورد . اين جنگ منجر به
كشته شدن ابن زياد وسوزاندن بدن نحس أو ومتفرق شدن سپاهش گرديد . إبراهيم سر
ابن زياد را بريده ، به سوى مختار فرستاد ، ومختار آن را زير پاى خود در دار الإماره
اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — صفحة 262
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢٦٢