اقسام حجّ : حجّ به سه نوع تقسيم مىشود :
1 - تمتّع 2 - قران 3 - افراد .
حجّ « تمتّع » آنست : كه عمره مقدّم بر حجّ مىباشد ، بر خلاف قران و افراد حج .
حجّ « قران » آنست كه از موقع محرم شدن ، قربانى بايد همراه حاجى بوده باشد ؛ يعنى : حرام حاجى به اين عمل محقّق مىشود كه قربانى را علامت بزند و يا آن را دنبال خود به راه بياندازد و اگر احرام خود را با تلبيه ( اللّهمّ لبّيك . . . ) همراه نمايد ، نيز جايز است . و حج إفراد آنست كه احرام حاجى با تلبيّه ( اللّهم لبّيك . . . ) محقّق مىشود و فرق بين آن دو از چند جهت است :
وجه اوّل : وجوب قربانى مخصوص حجّ تمتّع است .
وجه دوّم : در عمرهء تمتّع براى اهل عراق ، « عقيق » است و بهتر از آن « مسلخ » و سپس « غمره » و پس از آن ، ذات عرق و براى اهل يمن « يلملم » و براى اهل طائف « قرن المنازل » است و ميقات اهل مدينه « مسجد شجره » است و در صورت ناچارى مسجد « جحفه » است و در صورت اختيار « جحفه » ميقات اهل شام مىباشد و ميقات حجّ تمتّع اهل شام « مكّه » است و ميقات حج قران و افراد اهل شام ميقاتهايى است كه بيان گرديد . و هر كسى كه منزلش به عرفات نزديكتر باشد ، ميقات او همان منزل او است و ميقات عمرهء قران و افراد ، « جعرانه » ، « نعيم » و يا « حديبيّه » است .
« ميقات » يعنى محلّى كه حاجى از آن محلّ بايد لباس احرام به خود بگيرد .
وجه سوم : در تمتّع واجب است كه عمره و حجّ آن در يك سال انجام پذيرد ، به خلاف قران و إفراد كه اگر حجّ و عمرهء آن در يكسال با هم نباشد ، جايز است .
وجه چهارم : در حجّ تمتّع فقط با كوتاه كردن ناخن يا مو بايد محلّ شد و در حجّ افراد هم با كوتاه كردن مو و ناخن محلّ مىشود و هم با تراشيدن سر .
وجه پنجم : عمرهء تمتّع در ماههاى حجّ بايد انجام شود ، به خلاف عمره إفراد و قران .
وجه ششم : در حجّ تمتّع مقدّم نمودن طواف حج بر وقوف در عرفات و مشعر ، در حال اختيار ، جايز نيست . ( ولى در ضرورت و ناچارى همانند زنى كه ترس از عادت شدن دارد اشكالى ندارد ) .
كنز العرفان في فقه القرآن — صفحة 321
مساهمون: المقداد السيوري
ص٣٢١