جهت دوّم : از نظر علماى شيعه يكى از شرايط اعتكاف ، روزهدارى است و با باطل شدن روزه ، به وسيلهء جماع ، يكى از شرايط اعتكافش ، باطل مىگردد و سرانجام خود اعتكاف نيز به بطلان كشانده خواهد شد .
دو مسئله فقهى ديگر : در اينجا دو مسئله قابل توجّه مىباشد :
مسئلهء اوّل : شافعى روزه را در اعتكاف شرط نمىداند ولى ابو حنيفه مثل علماى شيعه ، شرط مىداند .
مسئلهء دوّم : شافعى براى اعتكاف حدّ و اندازهاى معيّن نكرده است و از نظر او با يك ساعت توقّف در مسجد ، اعتكاف محقّق مىشود ولى ابو حنيفه اندازه آن را حداقلّ يك روز معرفى كرده است . و مالك گفته است اعتكاف در كمتر از ده روز ، جايز نمىباشد . علماى شيعه گفتهاند اعتكاف كمتر از سه روز امكان ندارد ، و اين به دليل روايات صحيحهاى كه از پيشوايان معصوم ( عليهم السّلام ) نقل شده است . « 1 »
10 -
« تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ »
؛ يعنى « احكام روزه و اعتكاف و غير ذلك ، حدود و مرزهاى الهى است و به آنها نزديك نشويد ، تعبير به نزديك نشدن بهتر و رساتر است ، از تعبير به « انجام ندهيد » ؛ « زيرا منع نمودن از نزديك شدن به مرزى كه بين حق و فاصله است ، تا به باطل نزديك نشود ، رساتر از منع و نهى از انجام دادن آن مىباشد از نبى اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) روايت شده است كه فرمود : « هر پادشاهى قرقى دارد و قرق خدا محرّمات دينى او است و هركسى كه گرداگرد قرق نزديك شود . ممكن است در آن واقع گردد .
كذلك ؛ « يعنى : همانطورى كه احكام مذكور را بيان فرمود ، نشانههاى خود را براى عموم مردم بيان مىنمايد
« لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ »
شايد از مخالفت اوامر و نواهى خداوند بپرهيزند » .
* * * دو فايده : 1 - [ 86 ] در مورد آيهء
« وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ »
؛ « 2 » « يارى بجوييد با دو عامل شكيبايى و نماز » .
هامش
( 1 ) . وسائل باب اعتكاف ، الخلاف . ج 2 ، ص 232 ، مسئلهء 101 - التذكره ، ج 6 ، ص 142 .
( 2 ) . سورهء بقره ، آيه 45 - 153 .