پهناند . تخمهاى [ مرو ] به هندى مروبج 6 ناميده مىشود .
الحاوى : البهلمان [ مىگويد كه ] مرو چهار نوع است : اردشيران 7 ، ميردادور 8 ، دارمك 9 و اين [ نوع ] سفيد است ، و مرماهويه 10 . يك نوع [ مرو ] به نام ميشبهار 11 نيز وجود دارد .
ابو حنيفه : زغبر 12 و زبغر همان « مرو » است و اغلب در سرزمين عربها به صورت وحشى ديده مىشود ، اين مرو برگ نازك است . نمىدانم كه اين مرو ماحوز است يا جز آن .
( 1 ) .
Origanum maru L .
؛ نيز
Teucrium marum L .
؛ ابو منصور ، 538 ؛ ابن سينا ، 406 ؛ ميمون ، 235 ؛ عيسى ، 4 130 ؛
II , Low
، 96 ؛ كندى ، اقرابادين ، 289 .
( 2 ) . نسخهء الف : المطلق منه - « [ مرو ] بهطور كلى ، يعنى معمولى ( ؟ ) » . نسخهء فارسى : و از مطلق آن مراد مرماخور است .
( 3 ) . نك . شمارهء 33 ، يادداشت 3 .
( 4 ) . الشاهسفرم ، نك . شمارهء 591 .
( 5 ) . المرماحوز ، نك . شمارهء 978 .
( 6 ) . مروبج .
( 7 ) . الاردشيران ، قس .
I , Vullers
، 77 .
( 8 ) . ميردادور ( ؟ ) ، كازرونى ، ورق 163 الف : مرو دارو .
( 9 ) . نسخهء الف : درامك ، بايد خواند دارمك ، قس .
I , Vullers
، 786 .
( 10 ) . مرماهويه .
( 11 ) . نسخههاى الف ، ب ، پ : ميشهبار ، بايد خواند ميشبهار ، قس .
II , Vullers
، 1255 .
( 12 ) . الزغبر ، قس . لسان العرب ،
IV
، 324 ؛ ابو حنيفه ، 462 : زعبر .
978 . مرو ماحوز 1
اين به رومى هيوفسيطوس 2 و به فارسى مرماهوز 3 است .
طبق صهاربخت حىّ العالم - « مرو هميشهبهار » 4 است .
ابو سهل مىگويد كه مرو هميشهبهار - مروماحوز است و ازآنرو [ چنين ] ناميده شده است كه هم در تابستان و هم در زمستان سبز باقى مىماند .
رازى : [ مروماحوز ] شاخهها ، برگها و گلهاى به رنگ غبار متمايل به سبز و خوشبوست .