ديوسكوريد ،
V
، 68 ، تفاله نقره ناميده مىشود .
( 3 ) . نسخهء الف : حراى سيما قس . بر بهلول ، 12 774 ؛ نسخهء فارسى : مرا با دسيما .
( 4 ) . قلميا - يونانى ، نك . شمارهء 859 .
( 5 ) . كيثه ، قس .
II , Vullers
، 932 .
( 6 ) . واژهء دوم روشن نيست : رفاقطي ، « رفا » از « روپا » - نقره ،
Platts
، 603 .
( 7 ) . خبث الذهب .
( 8 ) . نسخهء فارسى : بختهزر ، نسخهء الف : بجنهزو .
( 9 ) . نسخهء الف : سوزن شطى ، نسخهء فارسى : سورنبطى ، سورن - طلا ،
platts
، 697 .
371 . خبّة 1
در كتاب پولس [ گفته شده است كه اين ] « نجم » 2 است .
ابو حنيفه : فثّ 3 ، « خبه » نيز ناميده مىشود ؛ يك عرب گياهى را به نزدم آورد كه آن را فث مىپنداشت ، اما معلوم شد چيزى است كه به فارسى داس واش 4 ناميده مىشود .
دانههاى بسيار باريك و ضعيف دارد و اين طهف 5 است نه فث .
( 1 ) .
Sisymbrium officinale Scop
( عيسى ، 6 170 ) يا
I , Dozy ) S . polyceraton
، 346 ) . نسخهء الف : بزر الخبه - « تخم خبه » .
( 2 ) . النجم ، بين ديگر معناها ، مترادف ثيل است ، نك . شمارهء 236 .
( 3 ) . الفث ، قس .
Lane
، 2337 .
( 4 ) . الداس واش .
( 5 ) . الطهف ، در فرهنگهاى عربى قديم آن را با ذرة يكسان مىدانند ( لسان العرب ،
IX
، 224 ) ، اما ذرة - ارزن است ، نك . شمارهء 453 . برخى از مؤلفان امروزى طهف ( يا طهف ) را همچون
Milium nigricans Ruiz
تعريف مىكنند ؛ عيسى ، 6 119 ؛ بدويان ، 2298 .
372 . خوخ 1
- هلو
[ هلو ] به رومى دروقينى 2 ، به سريانى حزورابارساى 3 [ ناميده مىشود ] . يونانيان آن را به عنوان « ميوهء فارسى » 4 تعريف مىكنند . به بخارايى . . . 5 سداروك 6 [ ناميده مىشود ] كه به معناى « صد زردآلو » 7 است ، به [ زبان ] خوارزمى اشتاروك 8 است يعنى « هشت زردآلو » 9 .
رازى خوخ را . . . 10 فلينى ( ؟ ) مىنامد .
مسيح مىگويد : اين دياقن 11 است . [ هلويى ] كه گوشتش [ به آسانى ] از هسته جدا مىشود ، فلّيق 12 و آنكه جدا نمىشود لزّيق 13 [ ناميده مىشود ] .