تبركجويى امام احمد و تأييد حافظ ذهبى
عبداللَّه بن احمد مىگويد : پدرم را ديدم كه مويى از پيامبر صلى الله عليه و آله را گرفته بر لب مىنهد و مىبوسد ، زمانى ديگر بر چشم مىگذارد يا در آب فرومىبرد و از آن آب مىنوشد و طلب شفا مىكند .
همچنين ديدم كه مقدارى از موى جلوى سر پيامبر صلى الله عليه و آله را گرفته و در آب شستشو داد و سپس از آن نوشيد .
و ديدم كه از آب زمزم به نيت شفا مىنوشد و آن را بهصورت و دستانش مىمالد . بنده مىگويم : آن سختگير و انكار كننده كجاست كه ببيند وقتى فرزند احمد بن حنبل از پدرش در مورد لمس برآمدگى منبر پيامبر صلى الله عليه و آله مىپرسد مىگويد اشكال ندارد ( خداوند ما و شما را از آراى خوارج و بدعت گذاران حفظ فرمايد ) .
خلاصه
حاصل و نتيجهء اين اخبار و روايات اين است كه تبرك به پيامبر و آثار او يا هر چيزى كه منتسب به اوست ، سنتى بزرگ و شيوهاى پسنديده و مشروع است و براى ثبوت اين امر شيوهء برگزيدگان صحابه و تأييد پيامبر صلى الله عليه و آله كفايت مىكند ؛ بلكه بالاتر از اين ، دستور پيامبر صلى الله عليه و آله در وهلهاى و اشارهء حضرت به انجام آن كار در وهلهاى ديگر ، حجت است .