اگر دو نفر از زنها يا بيشتر را با خود مصاحب نمود ، عدل لازم در حضر را ( به واسطهء عدم غيبت از آنها ) رعايت مىنمايد . و اگر ظلم به يكى كرد ، مثل حضر قضاء مىنمايد در سفر يا حضر نوبت مظلومه را .
و مىتواند در سفر ، بعضى از زنها را در محلى نگاه دارد و بعضى را با خود تا به غايت سفر همراه نمايد ، پس محل اولى به منزله منزل قبل از مسافرت مىشود .
اگر در سفر ازدواج جديدى كرد ، مخصوص مىنمايد جديده را به ايام زفاف ، بعد از آن بين همه زنها قسمت را رعايت مىنمايد .
قسمت امهء مزوّجه
8 - و قسمت براى امهء مزوّجه ، متوقف به اذن مالك نيست . و وجوب قسمت براى امه مزوجه ، در سفر ، مثل وجوب آن در حضر است كه در صورت تسليم مولى در نهار و وجوب نفقه ثابت است ؛ و در غير اين صورت محل تأمل است ، و احوط قسم است اگر معارض به احتياط ديگر نباشد .
استحباب در مقام
9 - مستحب است تسويه بين زنها در آن چه واجب نيست تفضيل ، از قبيل جماع و اطلاق وجه ؛ و مستحب است كَون با صاحبه شب در صبح آن شب چنانچه گذشت ؛ و اين كه اذن دهد به زن براى حضور موت پدر و مادر خودش ؛ و مىتواند منع از عيادت آنها نمايد و از خروج از منزل مگر براى واجبى بر زن .
هبه يا اسقاط حق
10 - قسم حق زوجه هست مطلقاً بنا بر وجوب مطلق ، و بعد از شروع بنا بر وجوب بعد از شروع . و اما حق زوج عام است و مختص به زمانى نيست ، و در زمان مخصوص ، غير صاحبه نوبت بر او حق ندارد ، پس اگر زوجه اذن داد در ترك اداء حق ، زوج حق او باقى است و ساقط نمىشود . و مىتواند حق خود را به زوج يا به يكى از زنهاى ديگر ببخشد با رضاى زوج و موهوبه بنا بر احوط . و مرجع هبهء به زوج ، به اسقاط حق است ؛ و