است ، و بدون آن اظهر صحّت نكاح و امهار است ؛ و محتمل است ثبوت خيار در امهار ، و آن كه بر تقدير فسخ بعد از كمال ، مهر المثل ثابت باشد .
و همچنين در تزويج ولى زوج به ازيد از مهر المثل ، در وقوف به اجازه بعد از كمال ، و آن كه اگر فسخ امهار كرد ، مهر المثل بر او است ، و خيار براى طرف باشد با جهل به حكم يا موضوع ، لكن خالى از تأمل نيست . و اگر صداق از مال ولىّ باشد ، مانعى در صحّت عقد و امهار نسبت به مسمّى نيست .
تلف غير معلوم الوزن و ابراء آن و فرض فساد مهر
20 - اگر مهر را مال مشار اليه غير معلوم الوزن قرار داد پس تلف شد قبل از قبض ، پس ابراء نمود آن را ، صحيح است ابراء . و همچنين اگر مهر فاسد بود ، و استحقاق مهر المثل را داشت ، پس ابراء كرد آن را بعد از دخول . و اگر ابراء قبل از دخول از مهر المثل نمود ، در صحّت ابراء تأمل است .
حكم امهار براى صغير از مال ولى يا خودش
21 - اگر تزويج كرد ولد صغير را از مال خود والد ، بر والد است مهر ، و از ديون او است . و اگر از مال ولد امهار كرد ، و مال دار بود ، از مال ولد است ، و والد مديون نيست ؛ مگر آن كه ولد مالى نداشته باشد كفايت مهر نمايد ، كه بر والد و از مال او است ، اگر امهار به مال او تعلق نگرفته باشد در عقد .
تبرّى ولى از مهر و تبرّى ولىّ از مهر ، حكم عدم ضمان را دارد ، لكن در صورت اعسار ولد ، تأثير تبرّى در عدم ضمانِ هيچ كدام و ثبوت خيار فسخ براى زن در صورت جهل ، محل تأمل است . و بر هر تقدير ، در صورت بقاى نكاح تا بعد از دخول ، استقرار مهر المثل ، بدون دافعى از مسماى صحيح ، منتفى نمىشود ؛ و همچنين در سائر موارد مناسبه و موافقه با مقام ، مثل مفوّضة البضع .
و در صورت واجد بودن ولد بعض مهر را ، همان قدر بر او است ، و زائد بر ولى است