فصل هشتم مَهر
آن چه مهر قرار دادن آن صحيح است
در عقد نكاح مسلمين ، هر چه صحيح است تملك مسلم آن را ، صحيح است مهر قرار داده شود ، عين شخصيه باشد ، يا منفعت ، يا عمل يا در ذمّه ، اگر چه عمل زوج باشد ، مثل تعليم سوره . و حقوق ماليّه كه صحيح است عوضيّت در بيع براى آنها ، صحيح است مهر قرار دادن آنها ، بلكه مانعى از آن كه مهر ، مال شخصى غير ، يا در ذمهء غير زوج ، باشد [ نيست ] با رضاى او .
كمى و زيادى مهر و مهر السنه
تقديرى در قلَّت مهر و كثرت آن ، در صورت تموّل و عقلائى بودن ، نيست ، نه در صورت خروج از ماليّت مثل حبّهء حنطه ، اگر چه مستحب عدم تجاوز است از مهر السنه ، كه پانصد درهم است ، يا آن كه زيادت مكروه است .
مهر ذمّى و ذمّيه
در نكاح ذمى با ذمّيه ، مانعى در ظاهر شرع ، از قرار دادن مهر ، خمر يا خنزير را نيست ، در صورت موافقت با دين ايشان ؛ و در اسلام با نكاح و اصداق آنها ، معامله صحّت مىشود .
و اگر يكى از ايشان قبل از قبض ، اسلام اختيار كرد ، دفع مىنمايد قيمت آنها را نزد مستحلين آنها ، چون كه شرعاً ممنوع است قبض و اقباض خود آنها بر مسلم . و فرقى بين عين شخصيه و كلى ذمى در حكم مذكور نيست .
و اگر زوجين يا يكى از آنها مسلمان بود و عقد كردند و مهر را خمر يا خنزير قرار