به دو مرد با دو مهر و اشتراط هر نكاحى در ديگر ، تزويج نمايد وكيل چهار نفر ، هر زنى را به شوهرى به مهر معيّنى به نحو مذكور قبل از عقد ، و قبول نمايد از جانب شوهرها ؛ و همچنين صحيح است اگر فقط در يك نكاح با مهر ، نكاح ديگرى با مهر ، شرط شود .
و فرقى بين شرط نكاح و مهر در صحّت اشتراط نيست اگر چه در نكاحْ ايجاب خيار نمىنمايد بنا بر اظهر ، و در مهر مىنمايد ، و در تكليف به عمل به شرط ، مشترك مىباشند ؛ و همچنين است اگر تزويج كرد شخصى را با مهرى ، و شرط كرد كسى كه حق شرط كردن را دارد بر طرف خودش ، كه فلان زن را تزويج به او كند و اسمى از مهر نبرد ، در صحّت نكاح و شرط و عدم ايجاب خيار در نكاح بلكه در مهر فى الجمله .
اگر گفت : « دختر خودم را به تو تزويج كردم ، مشروط بر اين كه دختر خودت را به من تزويج نمائى و مهر او تزويج دخترم باشد » ، نكاحِ مشروط كه مهرش نكاح نيست صحيح ، و نكاحى كه شرط است باطل است اگر واقع بشود با آن كه مهر در آن نكاح باشد ، بنا بر احتياط متقدّم در صورت عدم دَور .
اگر شرط كرد در نكاح جاريه به كسى ، تزويج او دختر خود را ، با مهر بودن كنيز مزوجه ، اظهر صحّت هر دو نكاح است ، در صورتى كه در نكاحِ مشروط ، تزويج دختر ، مهر نباشد .
و در آن صورت كه نكاح مسمّى به شغار مىشود ، حرام و فاسد است ، و فرقى بين دائم و منقطع نيست .
7 - ازدواجهاى مكروه
مكروه است ازدواج مرد با قابلهء خودش و دختر او ؛ و در مربّيه اشدّ است اين كراهت . و اظهر ثبوت كراهت براى قابله و دخترش است ؛ و همچنين سائر اولادش ؛ و همچنين نسبت به دختر كه تزويج نمايد با اولاد قابله ، با اختلاف مراتب در تربيت ، و در قرب به قابله .