مىشود ، مگر آن كه مقطوع باشد عدم تأثير كه در اين صورت مشكل است ناشر بودن .
و اظهر اعتبار اجتماع دو خاصيت است ، و كفايت مىكند علم به يكى از آنها ، يعنى متلازمين غالبى ، در حكم مجموع . و در صورت علم به تحقّق دو اثر ، لازم نيست رعايت دو تحديد ديگر . و در صورت علم به تخلَّف واقعى بين دو خاصيت فرضاً ، اظهر عدم نشر است در صورت عدم دو تحديد ديگر ، و گر نه مورد احتياط است ، و اخذ به اطلاق در هر دو ، خلاف تعليل در روايات است .
لزوم استناد اثر به شير خوردن بايد اثر ، منسوب به شير خوردن باشد به نحو استقلال ؛ پس اگر در دهان طفلْ شيرِ ممتزج باشد با شكر مثلًا يا غذاء ديگر ، نشر حرمت نمىكند ؛ و همچنين اگر در ضمن ، غذاء ديگرى تناول بنمايد به نحوى كه اثر منسوب به مجموع باشد ، نه شيرِ فقط ، كه در اين صورت ، نشر حرمت نمىنمايد .
نحوهء اثبات تحقق اثر و مقتضاى اصل كافى است در اثبات تحقق اثر موجب نشر حرمت ، بعد از علم ، اطمينان و شهادت اهل خبره با واجديّت شروط بيّنه . و در غير آن تامل است ، و مقتضاى اصل ، عدم تحقق اثر است . و همچنين ثابت مىشود از طريق طول مدت ، به حدّى كه اگر اختلاطى بين غذاء ديگر و شير در اثنا بوده ، شير تاثير مستقل داشته است ، مثل دو ماه مثلًا ، با عدم علم به شروط هر يك از دو علامت ديگر ، و مرجع اين سبب به علم به تحقق موضوع حكم است .
حدّ دوّم : تحقق حدّ اقل ده مرتبه رضاع
حدّ دوّم : كمتر از ده دفعه شير خوردن ، نشر نمىنمايد ، مگر نادراً علم به تحقق اثر پيدا شود ؛ و گر نه مربوط به علامت شرعيّه نيست ؛ و بعد از ده دفعهء كامله تا پانزده دفعه ، وجود و عدم آن مساوى است . و اقل مراتب ، ده يا پانزده دفعه است ؛ اظهر و احوط اكتفاى ب « ده » دفعه است ، اگر چه احوط در تحصيل علامت قطعيّه ، اختيار پانزده دفعه است .