و امّا شير دادن و احكام رضاع و ملحق به آن ، پس تابع نسب است به هر طريقى كه معيّن شود به حكم شرع .
لعان
3 - با لعان مردى به نحو مؤثر ، در صورت انكار ولد ، منتفى مىشود نسبش به زوج ، و نشر حرمت در ارث و لبن از او نمىكند اگر چه ناشر از زن باشد ؛ و همچنين در نكاح از حيث نسب ناشر حرمت براى زوج نيست ، بلى از حيث مصاهرت در صورت لحوق به مادر به نحو صحيح ، ربيبه او است ؛ پس بعد از لعان و انتفاى نسب از زوج اگر اقرار كرد ، ثابت مىشود آن چه مقتضاى اقرار ، ثبوت آن است ، مثل ارث پدر نه ارث او از ولد ، و همچنين سائر آثار نسب .
2 - رضاع
« 1 » سبب دوّم از اسباب تحريم ، رضاع است .
شروط نشر حرمت به سبب رضاع
شرط اوّل : استناد شير به سبب خاص
شرط اوّل : از جملهء شروط انتشار حرمت به سبب رضاع ، اين است كه شير از وطى حاصل به سبب عقد صحيح يا ملك يمين يا تحليل باشد ؛ پس اگر شيرْ خودش خارج شد نه به سبب مذكور ، نشر حرمت نمىنمايد ، بلكه بايد بعد از وطى و حمل ، ولادت محقّق شود به نحوى كه صدق نمايد لبن ولد ؛ و اكتفاى به حمل مؤثر در اين ، خالى از وجه نيست ؛ و اظهر صدق آن است در سقط بعد از ولوج روح ، نه قبل از تماميّت خلقت . و اما ما بين تماميّت و ولوج روح ، پس مورد اشكال و احتياط است ، لكن اعتبار به حمل مؤثّر و لبن است ، و با آن فرقى در مذكورات نيست .
هامش
« 1 » 8 / ع 1 / 1399 ه .