وصيّت براى فقرا
اگر وصيت كرد براى « فقرا » بدون قرينه اى ، محمول است بر فقراى اهل دين و مذهب موصى ؛ پس وصيت مسلمان براى فقراى مسلمين ، و وصيت مجوس ، براى فقراى مجوس است ؛ و همچنين وصيت امامى براى فقراى اماميه ، مگر با قرينه توسعه يا تضييق .
اعتبار اتصاف به صفت در حال موت
اگر موصى له موصوف به صفتى در وصيت بود ، پس عبرت به اتّصاف در حال موت است ، نه حال وصيت ؛ پس كافى است اولىِ فقط ، نه دومىِ فقط .
وفات موصى له قبل و بعد از قبول
اگر موصى له قبل از موصى وفات نمود ، پس اگر قبل از قبول وفات كرد ، گذشت انتقالِ حق تملك با قبول ، به ورثه موصى له ؛ و همچنين اگر وفات نمايد بعد از فوت موصى و قبل از قبول . و اگر بعد از قبول ، وفات نمود ، منتقل مىشود ملك موصى به ، به وارث موصى له ، به ارث ، بدون احتياج به قبول وارث ، بنا بر اكتفاى به قبول در حيات موصى ، چنان كه گذشت اختيار آن ؛ و به هر حال وصيت ، باطل نمىشود به موت موصى له قبل از موصى ما دام كه موصى رجوع ننمايد از وصيت خود .
و در صورت تماميّت ملك موصى له قبل از موت او و انتقال موصى به به وارث او ، اگر وارثى نداشت ، به وارث عام او منتقل مىشود ، يا آن كه به موصى و وارث او عود مىنمايد ، يا آن كه وصى تصدق مىنمايد با اذن حاكم ؟ وجوهى است ، مقتضاى احتياط توافق بر اخير است ، و اظهر اوّل است . و در صورتى كه موروث ، حق تملك با قبول باشد و قبول محقّق نشده باشد و وارث خاصى نباشد ، تأمل است و مورد احتياط است در مذكور در سابق .
وصيّت بدون تعيين مصرف و با آن
اگر وصيت كرد مقدارى را براى شخصى و تعيين مصرف نكرد ، مالك مىشود با قبول آن را . و اگر تعيين جهت كرد ، معيّن مىشود صرف در آن جهت ؛ و با تخلف ، ضامن