است با يمين او . و اگر اين اختلاف قبل از تلف عين باشد مالك انتزاع مىنمايد آن را با يمين و عوض منفعت مستوفات را مطالبه نمىنمايد و مدّعى اجاره ، امساك نمىنمايد با امتناع ، بلكه به طريقى ديگر و به عنوانى ديگر ، ايصال مىنمايد به مالك .
ضمان در استعاره براى انتفاع خاص و انتفاع در غير آن
7 - اگر استعاره نمود براى انتفاع خاصى ( كه مذكور شد خصوصيت آن در اعاره ) پس منتفع شد به آن در غير آن منفعت ، ضامن عين به سبب اين تعدّى مىشود ، و ضامن منفعت مىشود تماماً ، مگر آن كه اختلاف به زيادتى و نقيصه باشد كه در اين صورت ضامن تفاوت مىشود ؛ و اگر فهميده شد از كلام در عقد اعاره عدم خصوصيت براى مذكور يا مطلقاً يا نسبت به نوعى خاص از انتفاعات اگر چه اقل نباشد ضرر آن بلكه مساوى باشد با مورد اذن .
8 - اگر جحود كرد اعاره را حكم استيمان زائل مىشود و ضامن مىشود عين را ، بعد از اثبات مالكْ اعاره را و همچنين انتفاع بعد از جحود و مطالبه را .
تقدم قول مستعير در ادّعاى تلف و تفريط و تعدّى
9 - در ادّعاى تلف عين مستعاره و ادّعاى عدم تفريط و تعدّى ، قول مستعير مقدم است با يمين او و عدم بيّنه از معير ؛ و در ادّعاى رد به مالك ، قول مالكْ مقدم است با يمين او .
ضمان مثل يا قيمت در تعدّى و تفريط و اعتبار قيمت روز
10 - اگر به سبب تفريط يا تعدّى ، تلف شد عين مستعاره ، بر او است مثل آن ، اگر از صاحب امثال است ؛ و قيمت آن ، اگر قيمى است ؛ و عبرت به قيمت روز تلف است كه وقت فعليّت ضمان معلَّق است نه روز تفريط يا اعلى القيم از آن وقت تا وقت تلف بنا بر اظهر .
و اگر اختلاف قيمت به سبب نقص عين ، بعد از تفريط باشد ، ضامن تفاوت ناقص و غير ناقص در روز تلف مىباشد . و اگر اختلاف در قيمت تالف يا تفاوت تلف ناقص و