س آيا فرقى هست در حكم مذكور ، ميان مرد و زن و خنثى ، يا نه ؟
ج فرقى نيست .
س كسى كه ختنه نشده و پوست ، سر حشفه أو را گرفته باشد ، چه كند ؟
ج اكتفا ، به دو بار شستن آن پوست مىكند و بيرون آوردن حَشَفه لازم نيست اگر چه متمكَّن هم بوده باشد از آن .
تطهير مخرج غائط
س تطهير مخرج غائط را بيان فرماييد « 1 » .
ج مخيَّر است ميان آن كه آن را به آب بشويد ، يا به سنگ و كلوخ و كهنه و امثال اينها ، به شرط آن كه نجاست ، از محل معتاد ، تعدّى ننموده « 2 » باشد ، لكن به آب شستن افضل است .
س اگر نجاست از محلّ معتاد ، تعدّىِ فاحش كرده ، تكليف چيست ؟
ج معيَّن است شستن به آب ، و غير آن مجزى نيست در قدر زائد ، بلكه مطلقا على الأحوط « 3 » .
س آيا حدّى از براى شستن غائط هست يا نه ؟
ج در غائط حدّى نيست ، مگر آن قدر بشويد كه محل از نجاست پاك شود و اثرى از اجزاى غائط « 4 » نماند ؛ بلى باقى ماندن رنگ و بوى آن در محل ، عيب ندارد و لكن
هامش
« 1 » يعنى ظاهر مخرج در صورت تلوّث به نجاست غائط .
« 2 » يعنى محلَّى كه معتاد است تلوّث آن در غير مريض به اسهال و مانند آن .
« 3 » با امكان تفكيك در تطهير خصوص اطراف خارجه از معتاد ، مانعى در آن نيست .
« 4 » بلكه رطوبات غائط كه به آب ازاله مىشود نه به غير آن ؛ و در تطهير به آب به حكم غائط است و واجب است ازالهء آنها ، زيرا متنجِّس به ملاقاتِ غائط شده و قابل تطهير نيست .
و چون تطهير به غير آب ، جايز است ، بقاى رطوبات مذكوره ، مورد عفو است مثل آب استنجا ، پس به حكم محلّ و تابع آن است بعد از استنجا .