مدينه به وجود آورد .
اين حصار تاكنون باقى مانده است كه هنوز در راه « عنبريه » ديده مىشود و در اطراف آن ، روزنهها و برجهاى مملو از اسلحه و توپ و ساير مهمات جنگى قرار دارد كه به وسيلهء آن از حملهء اعراب و ديگرانى كه تا كنون به حرم رسول خدا صلى الله عليه و آله تجاوز مىكنند ، جلوگيرى مىنمايد .
مدينه داراى حصار خارجى ديگرى است كه اهميت چندانى ندارد و در اينجا از آن ذكر به ميان نمىآيد ، زيرا هم اكنون بيشتر قسمتهاى آن منهدم گرديده است . در فاصلهء ميان دو حصار مدينه ، يعنى ميان « باب المصرى » و « باب العنبريه » ، دشت وسيعى وجود دارد كه عرض متوسط آن در حدود 400 متر مىباشد كه بدين دشت « مناخه » مىگويند .
علّت نامگذارى آن بدان جهت است كه اغلب حاجيان شترهاى خويش را در اين مكان منزل مىدادهاند و در مدت زيارت خويش ، در آنجا اقامت مىكنند . كاروان محمل مصرى نيز در مدت اقامت خود در مدينه در اين مكان اطراق مىكند .
پيرامون « مناخه » از بيرون ، ساختمانهاى قرار دارد كه اين ساختمانها معمولًا در كنار خيابان عمومى واقع شده است كه همان خيابان ايستگاه راه آهن مىباشد و هم اكنون بدان خيابان « رشادى » مىگويند . تكيهء مصرىها در اين سو قرار داشته كه اين تكيه داراى حقوق و مستمرىهاى منظمى از مصر بوده كه در آن همانند تكيه مكه روزانه سوپ براى فقرا و تنگدستان مهيا مىشده و طبق نظم خاصى در اختيار آنان مىگذاردهاند . همچنين در اين خيابان پادگان سربازان سلطنتى قرار گرفته است كه اين دو از بناهاى مرحوم « ابراهيم پاشا » ، بزرگ خاندان خديوى به شمار مىآيد .
مدينه داراى هشت دروازه مىباشد كه عبارتند از : « باب المجيدى » ، « باب الشامى » ، « باب الكوفه » ، « باب العنبريه » ، « باب قوبه » ، « باب العوالى » و « باب الجمعه »
در صورتى كه زايرين و حاجيان آلوده به بيمارى و با باشند ، اين دروازهها بر آنان بسته مىشود و تنها راهى را كه مجاز به ورود هستند از « باب المجيدى » مىباشد كه براى آنان گشوده مىشود . اين افراد پس از يك يا دو روز زيارت ، ملزم به خروج از مدينه هستند و حتى در اين اقامت كوتاه ، همگى در خارج از شهر خيمههاى خود را
الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 421
مساهمون: انصارى
ص٤٢١