خديو در طول اقامت خويش در مدينهء منوره ، به شرف « 1 » خدمت در حجره شريفه درآمد به اين صورت كه وى همه روزه قنديلهاى درون حجره شريف را ، به هنگام شب روشن مىنمود و در پگاه آنها را خاموش مىكرد .
اين جانب سعادت يافتم كه همراه خديو ، بيش از يك بار در اين مأموريت شريف شركت نمايم . اين مأموريت چنين بود كه پيش از نماز مغرب ، قباهاى سفيدى را به تن مىكرديم و كمربندى بر آن مىبستيم و همانند خدمهء حجره ، عمامههايى را بر سر خويش مىگذاشتيم و از « باب بتول » به خانهء حضرت زهرا عليها السلام وارد مىشديم و سپس از درى كه در نزديكى حجره شريف بود ، با قدمهايى كوتاه ، قامتى خميده ، دلى شكسته و پر سوز ، ديدگانى مبهوت ، وجدانى بيدار ، روحى خاضع ، نفسى خاشع و چشمانى اشكبار ، در حالى كه زبان به ذكر دعا و سلام براى آن حضرت مشغول بود ، بدان مكان وارد شديم و پس از انجام آن مأموريتى كه بدان شرف يافته بوديم ، از درى كه در سمت شرقى آنجا وجود داشت به سوى حجرهء حضرت فاطمه زهرا عليها السلام برگشتد و پس از تلاوت آياتى چند از كلام اللَّه مجيد در آن مكان شريف ، جسم و روح خود را متبرك كرده و سپس خارج مىگشتيم .
همواره بعد از اين زيارت ، آن چنان نيرويى در روح خود احساس مىنموديم كه حالتى خاص و همراه با آرامش را ، در جان ما پديد آورد .
خديو در روز سه شنبه ، پس از اداى نماز صبح ، وظيفهء خويش را در حجرهء شريف به انجام رسانيد و سپس عزم زيارت بقيع نمود .
بقيع ، قبرستان مدينه است . خديو ابتدا در آنجا به زيارت قبر « عثمان بن عفان » رفت ؛ - اين قبر در شرق بقيع واقع گرديده است - سپس به زيارت بر امام مالك كه در
هامش
( 1 ) . اين خدمتگزارى همواره از سوى امرا و بزرگان و اعيان مسلمانان نيز به هنگام زيارت از حرم رسولخدا صلى الله عليه و آله انجام مىگرديد . اين خدمت تنها هنگامى عملى مىشد كه از سوى بزرگ خدمتگزاران نبوى ، به صورت فرمانى براى شخص ياد شده صادر مىگرديد . يكى از سنتها و عادات امرا اين چنين است كه هنگامى كه دور از مدينه مىباشند افراد را از طرف خود بدين كار مأمور مىنمايند و حقوقى را به صورت ساليانه و مرتب براى آنان ارسال مىنمايند .