هنگام در مصر تورمى شديد به وجود آورده بود ، به طورى كه قيمت يك اردب « 1 » گندم به يكصد و بيست دينار رسيده بود و مردم به جان هم افتاده بودند و ممكن است كه در نتيجهء اين اوضاع ، گروهى از مصر از اين راه به مدينه منوره مهاجرت كردهاند و تاريخ عبور و علت مهاجرت خويش را با ذكر نام خليفهء آن دوران قيد كردهاند .
همچنان كه ممكن است نبشته مربوط به دوران خلافت « مستنصر باللَّه عباسى » در بغداد باشد كه در حدود سال ششصد و سى هجرى مىزيسته است
در آن دوران پادشاه مصر « ملك كامل » بوده است كه صلاح الدين ايوبى را براى جنگ با صليبان تعيين نمود و ممكن است كه گروهى از سربازان او از اين راه از شام به بيت اللَّه الحرام و خانهء رسول گرامى صلى الله عليه و آله سفر كرده باشند به ويژه آن كه در آن زمان فرنگيان ، ايله ( عقبه ) را تسخير كرده بودند و صلاح الدين در سال 566 هجرى آنان را از آن عقب راند .
و نيز ممكن است كه همين گروهها ، حركت « شجرة الدر » را از مسير راه خشكى به سوى حج هموار نمودند .
پس از اين گردنه ، دشت توسعه يافته است ، به طورى كه در مقابل ما شكل كمانى را تشكيل داده بود كه تصور نموديم راه بر ما بسته گرديده است .
همچنان در اين مسير - به سوى شرق - در حركت بوديم تا اين كه به دهانهاى رسيديم كه در ميان دو كوه بلند قرمز به رنگ كربنات آهن واقع شده بود ؛ اين كوه را به وسيلهء طبقههايى به رنگ سياه و زرد در دو قسمت جدا شده طورى در مقابل هم قرار داده بودند كه شخص بيننده در اولين نگاه تصور مىنمود كه اين كوه بر اثر حادثهاى طبيعى از هم جدا گرديده است . اين رشته كوهها معروف به « حرة العَوير » بود كه شاعر در مورد آن چنين سروده است :
وأشرق أجبال العوير بفاعل * إذا خبت النيران باليل أوقدا
و نيز سروده است :
هامش
( 1 ) . پيمانه مصرى براى حبوبات كه معادل 980 / 1 هكتوليتر مىباشد . « مترجم »