شكست امرا و پادشاهان در مقابل تغيير مقام و عظمت كعبه در ديدگاه مردم
از آنچه كه گذشت ، آشكار مىگردد كه كعبه همواره در دوران جاهليت و اسلام در نزد مردم بزرگ و محترم بوده است . و هيچ يك از پادشاهان پيش از اسلام و پس از آن نتوانستند حركتى را انجام دهند و اقدامى نمايند كه به وسيلهء آن ، مقام و عظمت كعبه را در نظر مردم تغيير دهند . « تُبَّع بن حسان » پادشاهى از ملوك « حمير » نخستين كسى بود كه در راه بازگشت از جنگ با اوس و خزرج در يثرب ، تصميم گرفت كه كعبه را ويران سازد ! او كه يهودى بود و احبار يهود وى را همراهى مىكردند ، توسط آنها از اين كار منع شد و در مقابل جامهاى براى كعبه تهيه نمود و به سوى كشور خويش باز گشت . همچنين « غطفان » حرمى را همانند حرم مكه - در قرن اول پيش از هجرت - به قصد توجه عرب بدان مكان و اعراض از مكه بنا نمود ، در آن هنگام پادشاهى به نام « زهير بن حباب » بر عرب حكومت مىكرد و هنگامى كه اين خبر به او رسيد گفت : « به خدا سوگند ! نمىتواند چنين خبرى درست باشد و من زنده باشم » . پس در ميان قوم خود ندا داد و گفت :
اين وظيفه ما عربها است كه با آنان جنگ كنيم و آنان را از اين كار باز داريم . پس قوم او به وى جواب مثبت دادند و ميان آنان و سپاه غطفان جنگ شديدى درگرفت كه در پايان پيروزى از آن زهير شد و حرم آنان را ويران نمود .
ارتش حبشه در حوالى سال 60 پيش از هجرت ، براى انتقام از « ذى يَزَن » پادشاه « حمير » كه مسيحيان نجران را - كه از اقوام او بودهاند - مورد آزار قرار داده بود ، به يمن وارد گرديدند و سرانجام بر او چيره گشتند و اداره امور كشور را به دست گرفته و بر مردمش حكومت كردند . سپس حكومت به دست « ابرهة الاشرم » افتاد .
او در صنعا - قليس - ( / كليسا ) را بنا نهاد و از آن پس براى آنكه حجگزارى عرب را بدان سوى متوجه نمايد ، ارتش خود را براى ويرانى كعبه به حركت درآورد . هنگامى كه