8 ساعت تا « عسفان » است كه در آنجا چاه آبشيرين واقع است . كه بدان « بئر التفله » گويند . گفته مىشود : آب اين چاه تلخ بوده ، رسول خدا صلى الله عليه و آله آب دهان خويش را درون آن انداختهاند پس شيرين و گوارا گرديده است ! در بين راهِ آن دو گذرگاه ديده مىشود كه طول آنها در حدود يك كيلومتر است و وسعت آن به اندازه عبور يك شتر بيشتر نيست .
15 ساعت تا « وادى فاطمه » ( وادى مَرّ ) يا « مَرّ الظهران » است و از اين مكان به قبر « ميمونه » همسر پيامبر صلى الله عليه و آله راه دارد . سپس به « تنعيم » كه از اين سو حدِّ حرم بوده و نزديكترين مرز به آنجا است وارد مىشوند . همچنين از آنجا به « زاهر » راه دارد كه از آن پس 4 ساعت وقت سپرى مىشود تا به مكّه مكرّمه وارد مىگردند . « 1 »
حاجيان اين مقدار را در حدود چهل روز طى مىنمايند .
امّا هماكنون حاجى مصرى بوسيلهء راهآهن تا « سوئز » را مىآيد و از آنجا از راه دريا - در كمال راحتى و آسايش - خود را به « جدّه » مىرساند و از آن مكان متوجّه « مكّه » مىگردد و اين فاصله را در كمتر از يك هفته طى مىنمايد . گروهى از مردم ابتدا بوسيلهء راهآهن حجازى به مدينه مىروند و پس از زيارت به همراه كاروان به سوى مكّه رهسپار مىگردند . و گاهى بوسيله آن از راه جدّه به مصر باز مىگردند و گروهى ديگر از مسافرين پس از حجّ از راه خشكى رو به سوى مدينه نهاده و از آنجا به « ينبع » مىروند و سپس به « طور » مراجعت مىكنند يا اين كه بوسيله راهآهن حجازى به سوى شام مىآيند كه در اين حالت رنج و سختى بسيارى را بر خود هموار مىسازند زيرا به هنگام مراجعت از آنجا به « طور » قرنطينه بهداشتى را بايد بگذرانند . بنابراين بيشتر حاجيان براى رفع رنج و سختى راه زيارت ، تصميم مىگيرند پس از پايان مراسم حج خويش ابتدابه مصر بازگشته و بعد از پايان زمان حج كه قرنطينه بهداشتى را نيز به همراه دارد ، مجدّدا بوسيلهء راهآهن به مدينه سفر كنند و پس از زيارت ، مستقيماً به مصر بازگردند .
هامش
( 1 ) - 337 ساعت جمع . در صورتى كه هر شتر در يك ساعت ، چهار كيلومتر راه بپيمايد . مسير ميان مصر تا مكه را كه از راه خشكى در حدود هزار و چهارصد كيلومتر مىباشد