كيفر كسى كه با گفتن نيم كلمه در قتل مؤمنى شركت كند
1 . محمّد بن ابى عمير مىگويد : تنى چند از راويان براى من نقل كردند كه امام صادق ( ع ) فرمود : هر كس با گفتن نيم كلمه در قتل مؤمنى شركت كند ، روز قيامت در حالى وارد مىشود كه بر پيشانى او نوشته شده است : اين شخص از رحمت خدا نوميد است .
2 . حمّاد بن عثمان از امام صادق ( ع ) يا از كسى كه از آن حضرت نقل كرده روايت نموده است كه فرمود : روز قيامت در حالى كه همهء مردم در موقف حساب قرار دارند ، مردى به سوى مردى ديگر مىآيد و او را به خون مىآلايد . آن مرد خون آلود شده مىگويد : اى بندهء خدا ، مرا با تو چه كار است ؟ مىگويد : در فلان روز تو فلان كلمه را گفتى و كمك به قتل من كردى .
كيفر كسى كه از روى عمد ديگرى را بكشد
1 . ابان از كسى كه به او خبر داده نقل كرده است كه از امام صادق ( ع ) در بارهء كسى كه ديگرى را از روى عمد كشته است سؤال كردند ، فرمود : جزاى او آتش است .
2 . حمران مىگويد : به امام باقر ( ع ) گفتم : اين كه خداوند فرموده است : « بدين سبب بر بنى اسرائيل نوشتيم كه هر كس ديگرى را بدون قصاص و يا فساد در زمين بكشد چنان است كه گويى همهء مردم را كشته است » [ مائده ، 32 ] براى چيست ، با اينكه او يك تن را كشته است ؟ فرمود : او را در مكانى از دوزخ جاى مىدهند كه آخرين حدّ شدت عذاب دوزخيان در آنجاست ، كه اگر كسى همهء مردم را بكشد به همان مكان خواهد رفت . گفتم : اگر شخص ديگرى را نيز بكشد چگونه است ؟ فرمود : عذابش بيشتر خواهد شد .
3 . جابر بن يزيد از امام باقر ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : نخستين چيزى كه روز قيامت خدا در بارهء آن داورى مىكند خونهاست ؛ پس دو پسر آدم را مىآورند و ميانشان حكم مىكنند ، آن گاه به حساب كسانى كه پس از آن دو ، خونى ريختهاند مىرسند تا اينكه كسى از پيشينيان باقى نمىماند . سپس نوبت به ديگران مىرسد ، پس مقتول قاتل خود را مىآورد در حالى كه خون بر چهرهاش جارى است ، و مىگويد :
اين شخص مرا كشته است . خدا از او مىپرسد : آيا تو او را كشتى ؟ پس قاتل نمىتواند