نمىگنجد ، و دو دل نيز در يك سينه جاى نمىگيرد ، و انديشههاى مخالف نيز در يك درون پديد نمىآيد .
كيفر كسى كه شخصى را لعنت كند كه در خور لعنت نيست
1 . على بن ابى حمزه مىگويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : لعنت چون از دهان گويندهاش بيرون بيايد متردّد مىماند ، اگر طرف را سزاى لعنت ديد بر او وارد مىشود ، و گر نه به گويندهء آن باز مىگردد .
كيفر كسى كه به كفر مؤمنى گواهى دهد
1 . از جابر جعفى نقل شده است كه امام باقر ( ع ) فرمود : هيچ كس به كفر ديگرى گواهى نمىدهد جز اينكه كفر به يكى از آن دو باز مىگردد ، اگر بر كافرى گواهى دهد راست گفته است ، و اگر بر مؤمنى شهادت دهد كفر به او باز مىگردد . از طعنه زدن بر مؤمنان بپرهيزيد .
كيفر كسى كه حيله كند و مردم را فريب دهد
1 . سكونى از جعفر بن محمد ( ع ) از پدرش از پدرانش نقل كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : از ما نيست كسى كه با مسلمانى مكر كند .
2 . هشام بن سالم در حديثى مرفوعه نقل كرده است كه على ( ع ) فرمود : اگر جايگاه مكر و فريب در آتش دوزخ نبود من در مكر ماهرترين مردم عرب بودم .
3 . زاذان مىگويد : از على ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : اگر نبود اينكه از رسول خدا ( ص ) شنيدم كه مىفرمود : « جايگاه مكر و فريب و خيانت در آتش است » من در نيرنگ ماهرترين مردم عرب بودم .