چيزى را كه من نگفتهام به من نسبت دهد ، جايگاهى در آتش دوزخ براى خود برگزيده است .
كيفر كسى كه دو رو ، و دو زبان باشد
1 . عبد اللَّه بن ابى يعفور مىگويد : امام صادق ( ع ) فرمود : هر كس با مسلمانان با دورويى و دو زبانى برخورد كند ، روز قيامت در حالى وارد مىشود كه دو زبان از آتش دارد .
2 . زيد بن على از پدرانش از على ( ع ) نقل كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : شخص دو چهره روز قيامت در حالى وارد مىشود كه دو زبان دارد ، يكى از پشت سرش و ديگرى از پيش رويش آويخته و هر دو مانند آتش افروخته شعلهورند و پيكر او را در كام خود فرو مىبرند ، سپس ندا مىرسد :
اين همان كسى است كه در دنيا دو رو و دو زبان بود ، و روز قيامت نيز با همين صفت شناخته مىشود .
3 . زهرى از امام باقر ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : بد بندهاى است كسى كه دو رو و دو زبان باشد ، كه برادر دينى خود را در حضور بستايد ، و در غيابش گوشت او را بخورد ( يعنى از او غيبت كند ) . اگر خيرى نصيب وى شود بر او حسد برد ، و اگر گرفتار شود دست از يارى او بردارد .
4 . نيز به همين سند از امام باقر ( ع ) نقل شده است كه فرمود : بد بندهاى است آن كه عيبجو و خردهگير باشد ، كه با چهرهاى روبرو شود و با چهرهء ديگر پشت كند .
5 . عبد الرحمن بن ابى حمّاد در حديثى مرفوعه از معصوم ( ع ) نقل كرده است كه خداوند به عيسى بن مريم ( ع ) فرمود : اى عيسى ، زبان تو بايد در نهان و آشكار يكى باشد ، و دلت نيز همين گونه باشد ، و من به تو هشدار مىدهم - و آگاه بودن من بس است - كه دو زبان در يك دهان شايسته نيست ، چنان كه دو شمشير در يك غلاف